Toplumsal dokumuzu zedeleyen, kardeşlik ruhumuzu kemiren virüslerden biri de sanıyorum; görmemezlikten gelmek... Sessizliğin ardına sığınarak sorumluluk almaktan kaçınmak... Kolektif bilincimizi yıpratan, sosyal duyarlılıklarımızı günbegün tüketen bu marazi hal gittikçe yaygınlaşıyor.

Bireyselleşmenin, ''ben merkezci'' bir yaşamın kuşatmasında birey gittikçe yalnızlaşıyor... Yaşanan gelişmelere kör ve sağır kesiliyor...

Görmenin getireceği sorumluluktan dolayı çareyi görmemezlikte buluyor...

Görmenin sonuçlarını ve gereklerini göze alamayanlar... Korkudan ya da çıkar hesaplarından dolayı önce göz ardı ediyorlar, yüz çeviriyorlar, susuyorlar... Sonra da suskunluklarını normal görüyorlar... Hatta suskunluğun savunucusu oluyorlar... Adil şahitliklerini unutuyor ve silikleşiyorlar...

Görmemezlikten gelmek, gerekçeleri ortadan kaldırmıyor... Hakikatle aramıza ördüğümüz duvarları kalınlaştırıyor... Kasvet ve gafletimizi derinleştiriyor... Duyarlılık ve dinamikliğimizi dumura uğratıyor...

Doğrularla yüzleşmekten kaçındıkça yüzsüzleşiyor belki de yüreğimizi kaybeder, ürkek ve korkak bir kimliğe bürünürüz...

Görmemezlikten gelmek, İslami ve vicdani tarafımızı törpülüyor... Her şeyin farkında olduğumuz halde kulak ardı ede ede zamanla hassasiyetlerimiz körelir, basiretimizi kaybederiz...

Bu gidişatın sonu, kötülüğe dolaylı ortak olmaktır... Haksızlığı görüp susmak, zulmü fark edip başını çevirmek... Acıyı, çileyi, çığlığı duyduğu halde hiçbir şey olmamış gibi davranmak toplumsal hüsranın habercisidir...

Kötülük suskunların, seyircilerin sessizliğiyle büyür...

Bilinçli olarak görmezden gelmek, karşı tarafı yok saymaktır, bu da insanı ciddi yaralar... Kişiyi değersizleştirmemin, dışlamanın diğer adıdır...

Gözleri kapatmak, vicdanı susturmaktır

Gazze'de ki asrın soykırımını Madrid, Dublin, Oslo, Sidney görürken, Kahire, Dubai, Riyad, Rabat nasıl görmemezlikten gelebilir

Batı'nın vicdan sahipleri Sumud için seferber olurken, Doğu'nun vicdanı neredeydi

Evet, zulmün ömrünü uzatan, yanlışı büyüten, münkeri egemen kılan görmemezlikten gelmek değil midir

Bazen tarafsızlık, bazen tedbirli olmak adına tepkisiz, duyarsız kalmak zilletin ta kendisi olmaz mı

Bugün mazlumun, mağdurun, muhtacın yanında olmayacaksak İslami kimliğimizin, kalitemizin ne değeri kalır ki

İnsanın en büyük sınavı; gördüğü haksızlığı, kötülüğü yorumlamak, paylaşmak değil, üstüne üstüne yürümek, engellemek daha doğrusu elinden geleni yapmaktır...