Bazen insan olmak nedir diye düşünüyorum.

Diğer canlılardan ne farkımız var Doğup, büyüyor ve ölüyoruz. Sonuçta hepimiz birer biyolojik makinayız.

Bizi insan yapanın duygularımız, vicdanımız, aklımız ve irademiz olduğunu söylüyoruz. Peki bunlardan yoksun olanlara ne diyeceğiz

Hayvan demeyeceğim çünkü havanlar çok saygı duyduğum canlılar. Kendilerine ait düzenleri var ve insanlar müdahale etmedikçe doğayla ahenk içinde yaşıyorlar.

İnsan formunda yaratılmış, duygulardan ve iradeden yoksun, olsa olsa "yaratık" denilebilir diye düşünüyorum.

Ve biz bu yaratıklarla beraber yaşamak zorundayız.

★★★

Neredeyse her gün bir kadın cinayeti, tecavüz, taciz ya da çocuk istismarı haberiyle karşılaşıyoruz.

Bir süre öfkeleniyoruz. Sonra başka bir olay oluyor ve onu konuşmaya başlıyoruz.

Peki suçlular

Yakalanıyorlar, mahkemeye çıkıyorlar. Takım elbise giyip, boyun büküp "Yanlış yaptım, pişmanım... Şeytana uydum" diyerek bütün suçu şeytana atıyorlar.

Sonra ceza indirimlerini konuşuyoruz.

Oysa bazı suçlarda toplumun önceliği suçluyu yeniden topluma kazandırmak değil, toplumu suçludan korumak olmalı.

ünkü hukuk yalnızca suç işlendikten sonra ceza vermek için yoktur. Suçu caydırmak ve insanların güven içinde yaşayabilmesini sağlamak için de vardır.

Kanun çıkarıp uygulamıyorsanız, verilen cezalar çeşitli indirimlerle etkisiz hâle geliyorsa, toplumda "Nasıl olsa bir şey olmaz" düşüncesi yerleşiyorsa en ağır cezayı vermenizin de fazla anlamı kalmaz.

ünkü hukuk kâğıt üzerinde değil, uygulandığında hukuk olur.

Cezanın caydırıcılığı ortadan kalkarsa suçu işleyen cesaretlenir, mağdur korkar.

★★★

Özellikle çocuklara yönelik cinsel saldırı ve istismarda hiçbir mazeret, hiçbir bahane kabul görmemeli.

ocuk çocuktur. Kanun çocukların evlenemeyeceğini, çocuklarla cinsel ilişkiye girilemeyeceğini söylüyorsa buna uymayanlar hak ettikleri cezayı almalıdır.