Hayatta bazı soruların cevabı çok kolaymış gibi gelir. İyi nedir, kötü nedir, doğru olan hangisidir, yanlış olan nedir...

Son zamanlarda benim de kafamı böyle bazı sorular kurcalıyor.

★★★

Bir yakınımı ya da arkadaşlarımdan birini üzen, onu kıran bir kişiye karşı ben de tavır almalı mıyım

İlk bakışta biraz saçma ve çocukça geliyor, değil mi

Arkadaşının küstüğüne senin de küsmen, onunla kurduğun ittifakın ve arkadaşına duyduğun sadakatin bir gereği midir Yoksa ilkellik mi

Bu onu koruyup kollamak mıdır, yoksa başkasının kavgasını üstlenmek mi

Konu her ne olursa olsun elbette ailemin ve dostlarımın yanında durmak isterim. Ama yanında durmak, onların kızdığı herkese benim de aynı şekilde kızmam gerektiği anlamına mı geliyor

Bir arkadaşım başka bir arkadaşımla tartıştı diye taraf tutmak bana anlamsız geliyor. Ama sevdiğim birine büyük bir haksızlık yapılmışsa hiçbir şey olmamış gibi davranmak da içime sinmiyor.

ünkü bazen tarafsız kalmak, farkında olmadan haksızlık yapanın yanında durmak gibi de görünebiliyor.

Bilmiyorum, karar veremedim.

★★★

Peki affetmek...

Bize affetmenin önemli bir erdem olduğunu öğrettiler. Ben de bugüne kadar hep affedici bir insan oldum. ok kazıklar yedim ama çoğunu affettim.

Peki ne kazandın derseniz... Doğrusu bugüne kadar pek bir faydasını görmedim. Sadece affettiklerimin içi rahatlamış oldu herhalde.

Üstelik insan sürekli affedince karşısındaki de bundan ders çıkarmıyor. Tam tersine, daha da küstahlaşabiliyor.

Bence yapılan iyilikler ne kadar karşılığını hak ediyorsa yapılan yanlışlar da o kadar bedeli hak ediyor.

★★★

Mesela doğru bildiğini söylemek her zaman doğru mudur Bu seni dürüst mü kılar, yoksa acımasız ve patavatsız biri mi yapar