İnsanlık tarihi, eğitime inananların hikayeleriyle ilerlemiştir. Antik Yunan'da Platon, Atina'nın en zengin adamı değil ama en bilgesi olmayı, bir okulun avlusunda genç beyinleri düşünmeye davet ederek başarmıştı.

18'inci yüzyılda Prusya, cehaletin düşmandan daha sinsi olduğunu bildiğinden ordusundan önce okul sistemini kurmuştu.

Eflatun'un "Bir ülkenin geleceği, o ülkenin eğitimine verdiği değerle ölçülür" sözü, eğitimin sadece bir kurum değil, bir zihniyet meselesi olduğunu hatırlatır.

Cumhuriyet'in ilk yıllarında Türkiye, henüz savaş yaralarını sararken Köy Enstitüleri'ni kurdu. Okumayı, düşünmeyi, üretmeyi birleştiren bu model, kısa ömrüne rağmen binlerce köyde ışık yaktı.

★★★

Türkiye'de sömestir tatiline girildi. ocukların bir kısmı için bu, çantayı bir köşeye bırakıp rahat bir nefes almak demek. Sabah alarmının susması, ödev defterlerinin kapanması, biraz oyun, biraz ekran, biraz da geç yatma izni. ocukların yüzlerindeki sevinci görmek zor değil. ünkü tatil çocuklar için her zaman mutluluk verici bir şeydir.

Ama aynı takvim yaprağı veliler için aynı duyguyu taşıyor mu, tartışılır. Kimi ebeveyn için sömestir, çocuğunun nihayet dinlenecek olmasına sevinmek demek. Kimi içinse içten içe büyüyen bir burukluk. ünkü bu tatil, sadece derslerin değil; eksiklerin, aksaklıkların ve kırık notların da kısa bir molası.