Gelenekselin dışındaki, sadece kutlanmak için icat edilen o "özel" günler bana hep biraz zorlama, hatta biraz saçma geliyor.

Artık neredeyse herkes aklına gelen bir gün icat ediyor.

Dünya Hijyen Günü, Dünya Sarılma Günü, Dünya Uyku Günü, Dünya Kukla Günü, Dünya Su Günü, Dünya Şaka Günü, Dünya Dans Günü, Dünya Süt Günü, Dünya Yoga Günü, Dünya ikolata Günü, Dünya Arkadaşlık Günü, Dünya Solaklar Günü, Dünya Yaşlılar Günü, Dünya Kız ocukları Günü, Dünya ocuk Günü, Dünya El Yıkama Günü, Dünya Toprak Günü, Türk Kahvesi Günü, Uluslararası ay Günü...

Daha bir sürü gün var, hepsini yazmadım. Dünya Emoji Günü bile var!

Bazı ayrımlar ise eşitlik ilkesiyle fena hâlde çelişiyor. Örneğin, tüm çocuklar için "Dünya ocuk Günü" varken bir de "Dünya Kız ocukları Günü" kutlamak...

Pozitif ayrımcılık niyetini anlasak da çocukları en başta kız ve erkek diye ayırmak saçma değil mi

Aynı durum Dünya Kadınlar Günü için de geçerli. Neden bir Dünya Erkekler Günü yok Ya da neden sadece "insan" olmayı kutlayamıyoruz

Neyse ki Anneler Günü'nün yanına, biraz da ayıp olmasın diye, Babalar Günü'nü eklemişler. Gerçi o da hiçbir zaman Anneler Günü kadar coşkulu kutlanmaz ama neyse.

Annelerimiz bizim için kuşkusuz çok değerli. Ancak "annelik kutsaldır" gibi klişelere girmeyeceğim. ünkü kutsal falan değildir fakat çok önemlidir.

ocuk yetiştirmek hem sabır hem de fedakârlık gerektirir ama kutsallık gerektirmez.

Yine de tüm bu "uydurulmuş" günler arasında Anneler Günü kulağa biraz daha anlamlı geliyor.

ünkü annelerimiz hayatımızın gizli kahramanlarıdır. Onların sevgisi ve fedakârlıkları sayesinde bugün olduğumuz kişileriz ve bu, kutlanmaya değer bir sevgidir.

"Ağlarsa anam ağlar, gerisi yalan ağlar" sözü boşuna söylenmemiş. Bir annenin evlat sevgisiyle ölçüşebilecek başka bir his bulmak zordur.

Gerçekten de annelerimiz hep bizi düşünüp bizim için endişelenirler. Bizimle gülüp bizimle ağlarlar.

Etrafında kaç kişi olursa olsun, kendi anne-babasını, kardeşlerini, arkadaşlarını ne kadar çok severse sevsin, hiçbiri bir annenin