Galatasaray iki haftadır taraftarına kalp krizi geçirtiyor. Hadi Samsunspor maçını geçtim, dün gece Antalya karşısında bütün herkes ilk 45 dakika harika futbol oynar, ikinci yarıda taraftarın şampiyon tezahüratı altında maçı bitirir diye düşünüyordu. Tabii, bu bir temenniydi.

Öyle bir ilk yarı seyrettik ki, belki Cim Bom'un tarihinde böyle bir ilk yarı yok. Ne bir şut var, ne olağanüstü mücadele... İsimlerini vermek istemiyorum ama dükkanı kapatan, hırsını kaybeden futbolcularla koca bir 45 dakikayı mağlup kapadılar. Seni şampiyon yapacak olan maçta bu kadar kötü bir futbolu hiçbir futbolcunun oynamaya hakkı yok.

İkinci yarıda Lemina ve Lang değişiklikleri takıma hayat verdi, güç verdi. Lemina gol attı, Lang attırdı. Hiç kusura bakmasınlar. Sarı-kırmızılıların bir parçası denilen futbolcular tamam koşuyor ama ne doğru dürüst orta, ne de pas verebiliyorlar. Yani Lang'ın yaptığını yapamıyorlar.

Maç daha sonra ev sahibi ekip lehine çözüldü, taraftar rahatladı, goller de peş peşe geldi. Bu sene sevabı ve günahıyla böyle kapanıyor ama şunu söyleyeyim; bu takım şampiyon olduysa, Şampiyonlar Ligi'nde bir yerlere geldiyse, futbolcular kadar taraftarın da payı var. Böyle bir destek görülmemiştir. Biz bile tribünde maç seyrederken bu tezahürattan etkileniyor ve 'keşke bu ortamda futbolcu olsaydık' diyoruz. Bunun kıymetini bilmeyenler var. Tamam belki bu maç eleştiri yapacak zaman değil ama bu gerçek de unutulmasın!