İki hafta önce Galatasaray rakiplerinden 7 puan ilerdeydi. Trabzon yenilgisiyle bu 4 puana düştü. Dün gece hesapta olmayan bir beraberlikle 2 puana düştü. Ligin bitmesine 5 hafta var. Takım iyi futbol oynayamıyor. Yıllardır önce Icardi sonra Osimhenle rakiplerinin hep önüne geçiyordu. Şimdi santrfor yok. Osimhen sakat, Icardi bir türlü kendini toparlayamıyor, zaten forma şansı da bulamıyor.

Barış takımını hücuma çıkartan en etkili futbolcuydu. Şimdi santrforda hücuma katkısı hiç yok denecek kadar az. Hele Kocaelispor karşısında Sallai sol tarafta etkisiz, Barış ileri uçta etkisiz. Ben, ikinci yarıya başlarken, hoca Sallai'yi dışarı alır, Barış'ı esas yeri sol çizgiye koyar, Icardi'yi de santrfor olarak oyuna alır diye düşündüm. Tabii yanlış düşünmüşüm. Evet Icardi oyuna girdi ama 80. dakikada.

İlk yarı maçın tek hakimi ev sahibi ekipti. Yeşil-siyahlılar sadece defans yaptılar. Böyle bir takım karşısında Okan hocanın öğrencileri daha çok gol bulmalıydı. Sara pozisyona giriyor, ayak içiyle gol atmaya uğraşıyor. Sanki kaleciyi çalıştırıyor. İyi ki Sane sahneye çıktı, bir gol attı, iki tane de gollük pas verdi. Başka baktığın zaman, ön plana çıkan bir tek futbolcu yok.

İkinci yarı Körfez ekibi orta sahayı ele geçirdi, pozisyonlara girdi, golünü attı, bir topu da direkten döndü.

Bu futbolla bundan sonraki maçlarında teknik ditrektör Okan Buruk'un çok başı ağrıyacak. Benim en çok üzüldüğüm, 50 bin taraftar saatler önce stada gelmişler. Onlar takımlarını coşturmak istiyorlar, fakat ortaya konan futbol maalesef taraftarı bile motive olmaktan uzaklaştırıyor.