Bazı iş insanları vardır, şirketlerinin başarılı şekilde gelişmesi için yoğun çaba harcarlar, ama aynı zamanda yaşadıkları bölgeyi, kenti ve ülkeyi kalkındırmak, değiştirmek, yükseltmek için sürekli düşünürler, fikir ve proje üretirler.

Onlardan birini iyi tanıyorum.

O kişi de, 35 yıllık dostum Selim Gökdemir'dir.

***

Ancak buradaki konu bizim dostluğumuz değil, Gökdemir'in İzmir adına sunduğu düşünceleri ve açıkladığı bazı görüşlerdir.

En son Tekreferans'a verdiği röportajda, bunlardan bazılarına değindi.

***

Mesela..

Varlıklı, başarılı, maddi açıdan imkânı olan insanların kente bir şeyler yapmalarının gerekliliğini vurguladı.

Fakat, İzmir'de böyle bir mahalle baskısı olmadığından, o kişilerden yeterli yatırım ve destek sağlanmadığını söyledi.

***

Gökdemir'e katılıyorum.

Başka şehirlerde bu baskıyı açıkça hissettiriyorlar, İzmir ise bu alanda etkisiz duruyor.

Bu etkinin ya da baskının arttırılması ve ekonomik anlamda güçlü şirketlerin ve ailelerin kente daha fazla katkıda bulunmaları tabii ki arzu ediliyor.

***

Selim Gökdemir'e göre, İzmir büyük bir potansiyele sahip, ancak kentte uzlaşı kültürü yok ve sahip olduğu potansiyel değerlendirilemiyor.

Senelerdir çözülemeyen problemlerinden kurtulması gerektiğini savunuyor, kentin enerjisini uluslararası yatırımları çekmek için harcaması önerisinde bulunuyor.

Bunlar için de yeni bir rol modele ihtiyaç duyulduğundan bahsediyor.

***

Sahiden de, yıllardır tamamlanamayan ya da ortada duran Basmane çukuru, körfezin temizlenmesi, Kemeraltı'nın yenilenmesi, İzmir Alsancak Limanı'nın atıl durumu gibi mevzulardan fena halde sıkıldık artık.