Beşiktaş bazı oyuncuların erken emeklilik merkezi haline gelmiş. Hani, "On dönüm bostan, yan gel yat Osman" sözünün hayata geçirilmiş versiyonu. Rashica, Cengiz, Toura, Jota... Hadi Kartal, Devrim ve Mustafa; alttan gelip kareyi tamamlayan isimler. Kartal'ın öncelikli hedefi kupa, zira Avrupa'ya giden en kestirme ve kolay yol buradan geçiyor. Fenerbahçe galibiyeti ile kapıyı açıp, Kocaeli'de büyük sıkıntı yaşamak tartışma konusu. Maç esnasında bu saydığımız isimlerin katkısı yok. Şunu anlarım; yüreğini ortaya koyar. Canını dişine takar. Son ana kadar mücadele eder. Özet ile formanın ağırlığının hakkını vermek ister. Ama kaybeder. Varsın olsun. Fark yesin ancak o ruhu göstersin. İİşte maalesef bu yok. Sahada bu sıkıntılı durum varken, gözler yeni transferlere baktı. Yasin sol bekte, idare etti. Sonradan görev alan Olaitan, vasatı aşamadı. Buna rağmen uyum sorunu da yaşamadı. Her iki oyuncu, takım arkadaşlarına ayak uydursalar da, kaliteye sahip oldukları gerçeğini örtmedi.

Karşılık alamadı

Sergen hoca, istikrarsız görüntü çizmelerine rağmen, şans verdiği oyunculardan karşılık alamadı. Artık geriye kalan maçlarda, kılıcın keskin ucunu gösterecektir. Buranın yatma değil, her cephede zirve yeri olduğu gerçeğinden hareket edecek. Zira Beşiktaş forması, zaten ligde ilk üç, kupada en az yarı final demek. Orkun, penaltı golü ile yine gemisini kurtaran kaptan oydu. Körfez ekibi, VAR penaltısı ile umutlandı. Yağmura rağmen iyi mücadele etti. Hakem kararları çok tartışıldı. Bu kadar kolay maçta, yönetim işi zora soktu. Ndidi-Olaitan merkeze müthiş dinamizm kazandırdı. Kartal, kupayı hafife alırsa, yakınlar uzak düşer. Bundan sonraki yol haritasında, hataya yer yok.