Haritayı iyi bildiğini gösteriyor. Afrin diyor, Membiç diyor Kobani, Kamışlı, Cerablus'u bir çırpıda sayıyor. Halep'i anlatıyor, Rakka'daki petrol üretiminden söz ediyor. Bölgedeki askeri güçleri bir çırpıda sayıyor.

Bir istihbaratçı gibi anlatıyor. Ellerinde birer çubuk. Millet merakla onların işaret ettiği haritalara bakıyor. Sanal haritalı ders ortamı oluşuyor. Böyle bir insan tipi var işte... Bir nevi "uzman" tipi...

Devlet Bahçeli'nin 1 Ekim 2024 tarihindeki çağrısıyla önce ortalık karıştı. Sırrı Süreyya Önder'in "viledalar" diye tarif ettiği bu "uzman"ların bir kesimi kendi beklentilerinin aksine Bahçeli'nin çağrısının bambaşka bir anlam içerdiğini fark ettiler.

Kısa bir duraklamanın ardından, farklı farklı tepkiler gösterdiler. Bir grup, Bahçeli'nin ne demek istediğini analiz ediyor, kendisini yeni duruma adapte etmeye çalışıyor... Kimisi öfkeli, kimisi şaşkın Yeni çözüm hamlesinin askeri değil siyasi olduğunu görüyorlar ve o doğrultuda yeni analizler yapmanın arayışı içindeler.

Aslında onların yaptığı şey bir noktaya kadar devletin tercihleriyle paralel hareket etmekti. Ancak devlet esnek bir yapı. Gelişmelere bağlı olarak yön değiştirebilir. Suriye'deki süreç, beklenenin ötesinde yeni biçimler aldı.

Suriye'nin geleceği olsun, Kürt meselesi olsun, bölgenin etnik yapısının yarattığı gerilimler olsun; bunlar hem siyasi hem toplumsal meseleler.

Nitekim, bir siyasetçinin aklı selime çağıran çıkışıyla, siyasi hava yeni bir şekil aldı. Devlet Bahçeli'nin, "dostluk," "kardeşlik" barış çağrısı, paradigmayı değiştirdi.