1960'larda dünyada sosyalizm ve devrimler rüzgarı esiyordu. 1968 yılında, İçişleri Bakanı Faruk Sükan'ı, SBF Öğrenci temsilcileri olarak, avukat olma hakkının elimizden alınmasını protesto amacıyla ziyaret etmiştik. Sükan'ın masasında bir kitap duruyordu.
Alberto Bayo'nun "Gerilla Nedir" (ANT Yayınları) kitabı. "Ben de bu işlerden anlarım arkadaşlar" dedi ve kitabı bize gösterdi. Azılı bir anti-komünist olarak ün yapmış İçişleri Bakanı bile komünist gerilla kitabını okumaktan söz ediyordu. Çünkü o günlerde moda bu yönde işliyordu. Türkiye'de de solun yükselişiyle birlikte aydınlar arasında sosyalizme yönelim yaygınlaşmıştı. Gençlik içinde en etkili akım, Mihri Belli'nin liderliğini yaptığı MDD'cilikti.
strong class"read-more-detail"Haberin DevamıBelli'nin 'Milli Demokratik Devrimi'nin hedefi şuydu: Asker-sivil aydın öncülüğünde önce devrim yapılacak ve sonra sosyalizme geçilecekti. İki aşamalı devrim teorisinin kritik gücü askerlerdi. Sivillerin bir anlamda görevi, askerleri darbeye ikna etmekti. Doğan Avcıoğlu'nun Devrim dergisi ise daha da açık sözlüydü. Askerleri darbeye katmak için, gerekirse çeşitli kışkırtmalarda bulunulacak, masum insanları da hedef alan komplolar meşru ve gerekli görülebilecekti. Türkiye'deki "Baasçı"lar, "kemalist değişim"i bu açıdan yarım kalmış bir süreç olarak görüyorlardı. Avcıoğlu, "kemalist devrim"i "antiemperyalist, antifeodal millî demokratik devrim" olarak tanımladı. Önce Cumhuriyet devrimi gerçekleşecek, sonra sosyalizme geçilecekti.
Avcıoğlu'nun, İlhan Selçuk'un, Uğur Mumcu'nun ve tanınmış birçok aydının yazarlık yaptığı Yön Dergisi'nde yayımlanan yazılar "Kemalist-Sosyalizm" anlayışını savunuyordu. Baasçılığın ya da benzeri akımların o tarihlerde maddi bir temeli vardı. 1950'lerin sonu, 1960'ların başında, sömürgeciliğe karşı Afrika'da ve Asya'da gelişen milliyetçi ayaklanmalar, devrim ateşini dünyaya yayıyordu. Genç Afrikalıların başını çektiği güçlü bir antiemperyalist akım yeni umutların kapısını açıyordu. Bağımsızlık talebi ve milliyetçilik, bir arada yürüyordu. Lumumbalar, Cemal Abdülnasır'lar, Hafız Esatlar, simgeler haline gelmişlerdi.
strong class"read-more-detail"Haberin Devamı
93