Siz hiç yaşadığınız sevincin, bir süre sonra sizi daha da üzdüğüne şahit oldunuz mu ABD maçından sonra tam da bunu hissettik aslında. ABD'yi değil Dünya Kupası'nda, değil futbolda, herhangi bir branşta hatta Süt Kupası'nda bile yenmek her zaman büyük mutluluk getirir bu ülke insanına. Yine öyle oldu. Gollerden sonra, 15 gündür olanları unutarak sevindik. Sanki tur biletini ABD değil de biz almışız gibi keyiflendik.

Ancak birkaç saat sonra bu duygular yerini, yine üzüntüye, derin bir hüzne bıraktı. Çünkü biz, şu gerçekle yüzleştik: Çok değil, biraz doğruları yapabilsek, biraz daha kendi kalitemize yakın olabilsek bu gruptan güle oynaya çıkardık.

Ancak bir de şu gerçek var elimizde: Artık dün geride kaldı, yarına dair bir şeyler söylemenin tam zamanı.

Dünya Kupası'nda 3 maç oynadık. Ve neleri doğru, neleri yanlış yaptığımıza dair, iyi analiz edildiğinde inanılmaz faydalı olabilecek bir Z raporu var önümüzde.

1-Artık 80'lerin 90'ların oyunu oynanmıyor sahada. Yetenek hala çok önemli ama tek başına bir hiç. Atlet değilsen, güçlü değilsen, ayakta kalamıyorsan, yüksek tempolara çıkamıyorsan belli seviyeleri görmen im-kan-sız.

2-Topa sahip olmak bu oyunun kilit bir parçası. Ancak seni başarıya ulaştıran,