BÜYÜK umutlarla gittik Bursa'ya. 3 gün önce İzmit'te Fransa önünde ortaya konan mücadele ve oyun herkese "acaba mı" dedirtmişti. Dünya Kupası hüsran sonrası yeniden ayağa kalkışın sinyaller vardı çünkü sahada. Bu nedenle İtalya maçından beklenti yüksekti. Statta atmosfer harikaydı. Rakip büyük bir krizdeydi. Kısacası zafer için bütün şartlar uygundu. Peki ne oldu Kocaman bir hüsran.

Montella'nın 11'ini sabaha kadar konuşuruz. Onlarca da eleştiri çıkarırız. Ancak bu yenilgiyi kadro tercihleri üzerinden yorumlarsak dev bir hata yaparız. Çünkü dün ne mücadele edebildik ne rakibe bir direnç gösterebildik. İtalyanlar bile böyle bir senaryoyu beklemiyordu. Resmen şaşkına döndüler. Dünkü maç bir kere artık santrforsuz oyunun iflasıdır. Bu kadar inat, bu kadar ısrar niye Aynı şeyi deneyip farklı sonuç alma çabasının sebebi ne Ben açık söyleyeyim, artık 4-6-0'dan nefret ediyorum. Devre 0-3 bitmiş, Montella üç değişiklik yapıyor ama yine santrafor oyuna girmiyor. Şaka gibi resmen. İkinci yarı başında Barış'ın golüyle umutlansak da ardından hatalar zinciriyle yeniden maç elimizden tamamen gitti. Dün büyük bir hüsrandı. Peki bundan sonra ne yapacağız TFF, Dünya Kupası sonrası arkasında durduğu Montella'ya aynı desteği verecek mi Yoksa farklı bir aksiyon mu alınacak Hangi karar alınırsa alınsın Miili Takım'da artık bazı değişimler yaşanmasının zamanı gelmiştir. Eğer Montella kalacaksa kadro tercihleri ve bazı oyuncularla alakalı net şekilde radikal kararlar almak gerekiyor.