FUTBOLDA teknik adam değişimlerinin duygu olarak hep olumlu yansımaları olmuştur. Çok güzel başlayan ama kötü biten Montella dönemi sonrası Sergen Yalçın'ın gelişi de Milli Takım'a baştan aşağıya pozitif yansımıştı. İzmir'de hem şehirde hem tribünde hem de futbolcularda farklı bir heyecan vardı maç öncesi. Santra sonrası sahaya da yansıdı değişimin etkileri.

Yüksek enerjili, tempolu, önde basan bir takım ve arkasında süper bir tribün desteği. Arda Güler de inanılmaz bir golle sahne alınca Gürsel Aksel'de coşku tavan yaptı. Ancak ardından duygular yerini futbol gerçeklerine bıraktı. Merkezde yumuşak kalmaya, savunmada pozisyon hataları yapmaya başlayınca yani kronik hastalıklarımız ortaya çıkınca bir anda 2-1 geriye düştük. Yediğimiz goller maçın başındaki enerjimizi de çok aşağıya çekti. Sonuç olarak Sergen Yalçın dönemine yenilgiyle başladık.

Takımla beraber 3 idmana çıkmış bir teknik adamı ilk yenilgide eleştirmek saçmalıktır. Bizler bundan sonrası için gereken mesajları çıkarmalıyız.

1- Yalçın'ın maça 9 numara ile başlama kararı çok doğru. Ancak şu da bir gerçek ki ne Enes ne de Deniz formayı güvenle emanet edebileceğimiz isimler değil. Nasıl yaparız bilemiyorum ama bu takıma çok iyi bir santrfor şart.

2- Bu seviyede Orkun ve Arda'yı aynı anda merkezde kullanmak doğru değil. 3 enerjik 6-8'le başlamak ve Arda'yı sağda kullanmak gerekiyor. Güçlü merkez eşittir güçlü oyun.