Kış çocuğuyum, yazı pek sevmem ama kışı da çocukluğumdaki kadar sevdiğimi söyleyemem.

Çocukken kar yağınca pek bir sevinirdik ya, artık o sevinç kalmadı.

Çünkü sıcak evimizde bize güzel gelen dışarıdakiler için tam tersi demek.

Kış, sokakta yaşayan hayvanlar için romantik değil.

Kış, soğuk demek, açlık demek, saklanacak yer aramak demek.

Kediler, ısınmak için arabalara sığınır.

Motor boşlukları, kaput altları onlar için hayatta kalma ihtimalidir.

Ama bizim için sadece bir alışkanlık, bir anahtar sesi kadar kısa bir andır.
O bir an, bir hayatı belirler.

Şimdi size önemsiz gelebilecek ama bir hayatı kurtarabilecek o anahtar cümleyi söylüyorum; aracınızı çalıştırmadan önce kaputa vurun.

Altına bakın.

Motoru çalıştırmadan önce bir can var mı diye kontrol edin.

Bu küçük hareket, bir kedinin kışı atlatmasını sağlayabilir.

Bir saniye, geri dönüşü olmayan bir acıyı önleyebilir.

Ve bir ricam daha var.

Apartman kapılarını aralayın, bırakın içeri girsinler, sığınsınlar.

Kapalı garajlardaki kedileri dışarı atmaya çalışmayın.

Acımasız olmayın.

Hava düzelince durmazlar oralarda zaten. Kış boyunca sokakta yaşayan hayvanlar bizim farkındalığımıza muhtaç.

Bir kap mama, donmayan bir kap su, rüzgâr almayan bir köşe, kaputa vurmak, arabanın altına bakmak onlar için yaşam demek.

Bir ölümü engellemek sizin elinizde.

Ekranda sanat

Geç keşfettim belki ama benim gibi bilmeyenler vardır belki diye yazmak istedim.

Bir zamanlar televizyon kapandığında ev susardı.

Şimdi ise tam tersi oluyor.

Ekran kapanıyor, duvar konuşmaya başlıyor.

Frame TV Art diye bir şey varmış, YouTube'dan bulup açtığınızda televizyon ekranını istediğiniz anda sanata çeviriyor.

Bir anda salonun duvarında bir Rothko, bir Hammershoi, bir Osman Hamdi.

Ya da bir fotoğraf, bir illüstrasyon, bir anı beliriyor.