Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın çatısı altında, Devlet Tiyatroları ile Sabancı Vakfı'nın iş birliğiyle hayata geçirilen Uluslararası Adana Tiyatro Festivali yarın 25'inci kez perde açıyor.

Çeyrek asırdır devam eden bu festival artık yalnızca bir etkinlik değil, Türkiye'nin en köklü kültür-sanat buluşmalarından biri.

27 Mart Dünya Tiyatro Günü'nde başlayacak festivalin açılışını bir sokak gösterisinin yapacak olması da oldukça anlamlı.

Çünkü tiyatro yalnızca sahnede değil, hayatın tam ortasında var.

Programa bakıldığında klasiklerden müzikallere, çocuk oyunlarından uluslararası yapımlara kadar uzanan zengin bir seçki dikkat çekiyor.

Devlet Tiyatroları'nın farklı şehirlerden gelen güçlü prodüksiyonları, festivalin omurgasını oluştururken, yurtdışından katılan ekipler bu buluşmayı uluslararası bir sahneye dönüştürüyor.

Böylece Adana, yalnızca bir şehir değil, farklı kültürlerin aynı alkışta buluştuğu bir merkez haline geliyor.

Bu tür festivallerin bence bir de görünmeyen ama çok önemli bir tarafı var. Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın desteklediği bu organizasyonlar, şehirlerin kültürel kimliğini güçlendirirken aynı zamanda ekonomik ve sosyal bir hareketlilik de yaratıyor.

Yani mesele sadece oyun izlemek değil; bir şehrin ruhunu beslemek, onu sanatla büyütmek.

Sabancı Vakfı'nın yıllardır süren katkısı ise bu sürdürülebilirliğin en önemli yapı taşlarından biri.

Ve aslında en önemlisi tiyatro dimdik ayakta, yaşıyor, nefes alıyor, nefes aldırıyor.

Dijital dünyanın hızına rağmen insanlar hâlâ aynı salonda bir araya gelip aynı hikâyeye birlikte gülmek, birlikte üzülmek istiyorlar.

Yarın Adana'da perde açılıyor. Ama aslında açılan sadece bir sahne değil; sanatın birleştirici gücüne açılan bir kapı.

Evcil hayvan izni

Sosyal medyada son günlerde "İtalya'da evde hasta evcil hayvanı olanların işten izinli sayıldığı kanun onaylandı" diye haberler dönüyor.

Kısmen doğru ve sevindirici bir haber ama böyle bir kanundan bahsetmek için biraz erken.

Olayın aslı ise şöyle:

İtalya'da bir mahkeme, hasta evcil hayvana bakmayı ücretli izin kapsamında sayarak önemli bir emsal oluşturdu.

İtalya'da bir çalışan hasta köpeğine bakmak için işe gitmedi.

Ve mahkeme dedi ki: