Sosyal medyada yazmayı çok sevdikleri bir paylaşım türü var. Alıcısı bol, okuyanı, paylaşanı çok.

"Ülke bitmiş" paylaşımları. "Esnaflık bitmiş", "Ticaret bitmiş", "İnsanlık bitmiş"

İki temel sebebi var bu paylaşımların.

Birincisi etkileşimi bol. İnsanlara korku pazarlaması yaparak çok kolay müşteri buluyor.

İkincisi de istatistik denen bir yalan var.

Neden yalan Koca bilim neden yalan oldu şimdi

Diyelim çok güvenli, çok güvenilir bir ilçede yaşıyorsunuz. 2025 yılında sadece bir hırsızlık, bir cinayet ve bir dolandırıcılık vakası yaşanmış olsun.

2026 yılında da üç hırsızlık, iki cinayet, beş de dolandırıcılık vakası olduğunu varsayalım.

Şimdi bunun haberini hep birlikte yazalım.

"Şok şok şok! Bir yılda cinayet vakaları tam yüzde yüz arttı. Hırsızlık yüzde iki yüz artarken dolandırıcılık vakalarında yüzde dört yüz artış görüldü. Halk panik hâlinde. Esnaf isyanda."

Hangisi daha çok halkı tedirgin eder Bir cinayetin ikiye çıkması mı Yoksa bu haberin %100 artış şeklinde verilmesi mi

Türkiye'de medyada ve sosyal medyada durum tam olarak budur. İstatistik eliyle korku pazarlamak. Sonra da o pazarlanan korkunun gerçekleşmesi. Kelimenin tam manasıyla "Kendini gerçekleştiren kehanet".

Peki ne yapacağız, bir cinayet iki cinayete çıktıysa bunu önemsiz mi kabul edeceğiz Elbette önemli kabul edeceğiz ama istatistikle değil, realiteyle konuşarak. "Biri iki olmaktan nasıl kurtarırız, biri sıfıra nasıl indiririz" diye düşünerek.

GÜVENE DAYALI TİCARET

Açık açık söyleyeyim kafamdaki planı. Bilenler bilir benim ticaretim el terminalleri, barkod yazıcılar üzerine. En çok satışı bana yaptıran yöntemim, en iyi pazarlama metodum şu.

Müşteriyle konuşurum, kafasında tereddütler varsa, aklı başka bir marka üründe kaldıysa hemen "Gönderelim, deneyin, görün" derim. Daha ilk telefonda. Hiçbir sözleşme, fatura, ödeme, kapora ve saire olmadan.

Çoğu zaman müşteri şaşırır. İnanamaz. Ben de özellikle belirtirim "Hiçbir belge vermenize, ödeme yapmanıza gerek yok, biz müşterimize güveniriz" derim.

Bu güvenin de güven doğurduğuna çok inanırım. Normalde ödemeyi geciktirecek bir firma bile bu güven karşısında daha derli toplu davranır.

Bu yöntemle her yıl binlerce ürün satarım. Alıp da "beğenmedik, geri gönderiyoruz" diyenlerin oranı yüzde üçü geçmez. Peki ürünü aldıktan sonra kayıplara karışanların oranı

İşte ben orada, bu işe başlarken yüzde iki, üç oranında bir risk payı bırakmıştım. Ama bugüne kadar şükürler olsun hiç dolandırılmadık.

AÇIK HESAP TAKSİT

Hani kredi kartına taksit yokken bir ticaret türü vardı. Senetle taksit. İşte bunu 2026 yılında teknoloji sektöründe uyguluyoruz.

Müşteri arıyor, ürünüme ihtiyacı var ama parası yok. Biliyorum ki cuma gününden cuma gününe ödemeleri geliyor ve toplu para tutamıyor. "Nasıl ödeyeceğiz" deyince, ben de sıkıntıda olduğunu anladığım anda şu teklifle gidiyorum müşteriye.

"Her cuma ¼'ini gönderirsin, bir ayda bitirirsin"

En son genç bir tekstil firması sahibiyle yaptık. İlk ödemeyi tam zamanında yaptı, ikinci ödemeyi cuma günü aksattı ve bir sonraki hafta başı yaptı. Bunun mahcubiyetini o kadar hissetmiş olmalı ki üçüncü taksitle birlikte dördüncüyü de gönderdi. Hem de biz hiçbir şey söylememişken.