Thomas Reis neden geldiğini, neden getirildiğini anlamış olacak ki derbiye çok kritik kararlarla başladı. Orta saha ve hücum hattındaki radikal tercihler, daha ilk günden, 'Benim tespitlerim bunlar' demenin cesur karşılığıydı. Okan Buruk ise Barış'ı yanında oturtup Osimhen üzerinden alışkanlık yaratan planını farklı bir yapıyla sahaya taşıdı. Ancak ilk yarıda Reis'in planı kusursuza yakın işledi. Trabzonspor öylesine güçlü, iştahlı ve cesurdu ki goller kadar kaçan pozisyonlar da gecenin hikâyesine dönüştü. Merkezde rakibine alan bırakmayan, kazandığı topları hızla ileri taşıyan ve doğru oyuncuyu doğru yerde kullanan bir takım vardı. Yeni transferlerin teknik adamla ilk buluşması da son derece umut vericiydi. Ve Salah... İsminin ağırlığını taşıyan, büyük maçın sorumluluğunu isteyen müthiş bir performans. Yalnızca yeteneğiyle değil, enerjisi ve oyuna hükmetme arzusuyla gecenin adamıydı.

Bir adam gelir...

Okan Buruk'un ikinci yarıda Barış hamlesiyle Galatasaray kısa süreli bir baskı kurdu. Bu da rakibin kalitesinin doğal sonucuydu. Ancak Trabzonspor özellikle merkezde gedik vermeden ayakta kalmayı başardı. Teknik adam değişikliği yine güçlü bir reaksiyon yarattı; doğru kullanıldığında bu kadronun ve yeni transferlerin neler yapabileceğini gösterdi. Tribünü, coşkusu ve atmosferiyle Trabzon yeniden büyük maçların şehriydi. Salah'ın mutlu olduğu, futbolundan keyif aldığı bir şehir... Bunlar bazen futbolun da ötesindedir. Bir adam gelir, çok şey değişir.