Böyle haftalarda futbola dair kurulacak cümleler bazen eksik kalır. Çünkü hayatın gerçek ağırlığı, oyunun önüne geçer. Bu yüzden dün gece sahada olanları anlatırken klasik futbol kalıplarına sığınmak kolay ama eksik olur. Trabzonspor için dün akşam oynanan sadece bir lig maçı değildi; bir hatırayı, bir dostluğu, bir takım arkadaşını uğurlamanın hüznüydü. Fatih Tekke için kenarda durmak bile kolay değildi. Yıllarca aynı soyunma odasını, sahayı paylaştığı Orhan Kaynak'ı kaybetmenin derin sızısı yüzünden okunuyordu. Oyuncular da bunu hissetti. Bazen takımlar teknik adamlarının duygusunu sahaya taşır. Dün gece olan tam olarak buydu. Trabzonspor'un sahadaki sahiplenmesi biraz da hocasına sarılma biçimiydi. Onuachu'nun gol sonrası rahmetli Orhan Kaynak'ın formasını tribünlere doğru kaldırması aslında gecenin özetiydi. Sözsüz bir cümleydi o hareket: "Bu gece senin için…" Sahanın diğer tarafında Rizespor vardı. İyi organize olan, oyuna direnç katan, zaman zaman hücumu da düşünen bir takım. Bu yüzden maçın kolay geçmeyeceği belliydi. Ama böyle gecelerde bazen bir oyuncu hikâyenin merkezine yerleşir. Benim sık sık söylediğim gibi: "Onuachu'su olan favoridir." Dün gece de bu sözün kahramanı yine sahnedeydi.