Pazartesi günü bu köşede "Biz Kimiz" başlıklı bir seriye başlamış, "Türk mü, Türkiyeli mi" tartışmasına tarihsel bir çerçeve çizmeye çalışmıştım.
Tarihsel olarak Anadolu'da 1071 sonrası Türkistan'dan gelen Türk boylarının nasıl çok kısa bir sürede demografik çoğunluğu teşkil ettiğini ve sonrasındaki imparatorluk döneminde bunu da aşacak şekilde Türklük zemininde kendi kültürel havzasındaki Müslüman akraba toplulukları bir millet kimliği altında dönüştürerek birleştirdiğini de anlatmıştım.
Zaten bu topraklara "Türkiye" adının da daha 12. yüzyılda "Türklerin ülkesi" manasında hem de yabancılar tarafından verildiğini hatırlamak gerekiyor. Bu nedenle de "Türk demeyelim Türkiye diyelim" sözünü edenlerin aslında karşı çıktıkları hakikati onaylamış olduklarını da söylemiştim.
Bugün de aslında bu yaklaşımın ideolojik çerçevesinin ne olduğunu ele alacağım. 1980'lerle birlikte dünyada hakim ekonomi-politik yaklaşım olan neoliberalizm siyasette küreselcilik felsefede ise post-modernizm ile birlikte millî-devlet ve milliyetçilik karşıtı bir dili tedavüle soktu. Bu dil sermayenin dolaşımı bakımından millî devlet sınırlarını, korumacı ekonomiyi tasfiye etmek isterken diğer yandan da Batı'nın emperyalizm ve sömürgecilik tarihinden de güç bularak bilhassa Batı-dışı millî-devletleri yapay, tahakküme dayanan siyasal formlar olarak tanımlıyordu.
Yani Batılı toplumlar millet olabilirken Batı-dışı toplumları millet olma seviyesine gelememiş bir etnisiteler toplamı olarak gören bir oryantalizmi dayatıyor diğer yandan da bu Batı-dışı millî devletlerin eklektik olduğu varsayımı doğrudan askeri saldırıların, işgallerin ve politik müdahalelerin bir gerekçesi olarak kullanılıyordu. Irak'ın işgalinde Irak'taki mezheplerin ve etnisitelerin demografik oranlarını anlatan ABD medyası bu ideolojik arka plana dayanıyordu.
Kültür hayatında woke, düşüncede post-modernizm, siyasette neoliberal küreselcilik farklı tonlarıyla birlikte dünyada entelektüel, siyasal ve kültürel bir hegemonya oluşturuyorlardı. Türkiye'de de bunun bayraktarlığını sol-liberal çevreler yapmaktaydı.
Söz konusu Türk milletinden çok daha geç milletleşmiş ve Türkiye'ye göre çok daha etnik heterojenliğe sahip İngiltere, Fransa, İspanya gibi ülkeler olduğu zaman sorgulanmayan millî kimlikler, millî devletler konu Ortadoğu üstelik de Türkiye olduğu zaman rahatça sorgulanmaya başladı.
Batı'nın küresel kültürel hegemonyasının etkisi burada kuşkusuzdu. Buna da bir şekilde Türk milletine ve Türkiye'ye aidiyet hissetmeyen ve sol, liberalizm veya İslamcılık gibi ideolojik kılıfların arkasından bu oryantalist, küreselci söylemleri tekrar ederken kendi marjinal etnikçi ajandalarını gündeme getiren birileri de eklenmişti. Hatta tüm bunlar üzerinden PKK söylemlerine bile meşruiyet sağlamaya çalışanları hep birlikte görmüştük.

2