Dünyada binlerce etnik grup var ama dünya tarihinde imparatorluk kurmuş, asırlarca bu imparatorluğu bir dünya imparatorluğu olarak ayakta tutmuş çok az millet var. Dahası edebiyattan mimariye, musikiden mutfağa, devlet geleneğinden hukuka, dilden bilim ve felsefe hayatına kadar özgün bir medeniyet kurmuş çok az millet var.

Türkiye'nin hikayesi de bu tarihe dayanıyor. Türkistan'da başlayıp Anadolu ve Rumeli'de devam eden bir hikayenin kahramanı olan Oğuz ve Kıpçak boylarının bilhassa 1071 sonrası fethettiği "Anatolia"yı sadece 100 senede "Türkiye" yaptıkları bir hikaye... Bir millet bir coğrafyadan adını almıyor, coğrafyaya adını veriyordu...

Sadece bir fetih hikayesi de değildi bu. Daha Selçuklu döneminde Türkistan'dan gelip Anadolu'ya hakim olan Türklerin kısa sürede demografik olarak Anadolu'da büyük çoğunluğa eriştikleri anlaşılıyor. Bir yandan da özellikle Osmanlı döneminden itibaren pazarın, edebiyatın, düşüncenin ve en önemlisi de devletin dilinin Türkçe olduğu da biliniyor.

Yani Türkler Anadolu'nun her anlamda sahibi, hakimi, kültürel karakterini veren esas unsur haline geliyordu. Zaten boşuna bu toprakların adı "Türkiye" yani "Türklerin ülkesi" olmadı. Bu, öyle bazılarının sandığı veya modernist milliyetçilik teorilerindeki şablonlardaki gibi ulus-devlet çağında falan değil, ulus-devletleşme sürecinden asırlar önce gerçekleşiyordu.

İşte Türkler, imparatorluk sahibi bir millet olarak yani Yunanlar, Sırplar, Ermeniler, Bulgarlar gibi etnik merkezli, imparatorluktan kopan uluslar gibi bir hikayeden farklı bir hikayeye sahip olarak kendi kültürel havzasındaki unsurları da imparatorluk bünyesinde dönüştürmüş ve Türklük temelinde büyük bir millet inşa etmiştir.

Etnik kimlik ile millî kimlik arasındaki fark da tam olarak budur. Millî kimlikler etnik kimlikleri reddetmeden aşan kimliklerdir. Dahası milleti millet yapan şeyler de ortak tarih ve kültürdür. Türk milleti de akraba ve ortak kültürü paylaşan Müslüman toplulukların önemli bir kısmını da kapsayıp etnik kimlikleri aşarak tarih içinde süreklilik kazanmıştır.

İmparatorluk döneminde başlayan bu süreçte Türk millî kimliği, demografik olarak büyük çoğunluğu teşkil eden Türk boylarını da aşarak hem Anadolu hem Kafkaslar hem de Balkanlar'daki pek çok unsurun ortak kimliği haline gelmiştir. Zaten Türklük bu nedenle ortak his, şuur, mefkûre, kültür ve tarih birliği zemininde modern döneme kadar kendini sürekli olarak yeniden inşa etmiştir.

Bu, Türkiye'yi eklektik bir etnik konfederasyon gibi göstermeye çalışanların anlayabileceği bir husus değildir. Üstelik bazı Türk karşıtı etnikçilerin iddialarının tam tersine, (bir an için etnik temelde baksak) büyük çoğunluğun Türkistan'dan gelen Türk boylarına dayandığı da görülmektedir. Bu, Avrupa'da veya Asya'daki çoğu ulus-devletlerden daha homojen bir etnik Türk çoğunluğu karşımıza çıkarmaktadır.