Hilal Aygül, apartman görevlisi bir anne ile inşaat ustası bir babanın kızı. İlkokulda, bir yaş büyük ablasıyla çöp toplayıp merdiven silen Hilal, burslu okuduğu TED Lisesi'nden birincilikle mezun oldu. Koç Üniversitesi Endüstri Mühendisliği'ne girerek Bilgisayar Mühendisliği'yle birlikte çift anadal yaptı. Hilal, "Ablamla tek seçeneğimiz vardı; okumak" diyor.

HİLAL Aygül 21 yaşında, genç yaşında başarıdan başarıya koşmuş örnek bir genç kadın. Apartman görevlisi Ayşe Hanım ile inşaatlarda çalışan Ramazan Usta'nın iki kızından biri. Hilal Aygül için şimdi 49 yaşındaki Ayşe Hanım ile 47 yaşındaki Ramazan Usta'nın yıllardır gösterdikleri özveri ve gayretinin karşılığını verme zamanı. Burslu olarak kabul edildiği Türk Eğitim Derneği (TED) ve ardından Koç Üniversitesi'nde anne -babasının bu tertemiz çabasını anlatırken onlarla gurur duyuyor. Hilal Aygül mezunu olduğu TED'in 98'inci kuruluş yıldönümünde eğitimcilere ve derneğin bağışçılarına şöyle seslendi:

AYŞE HANIMLARAMAZAN USTANIN KIZI

"Benim annem apartman görevlisi, babam inşaat ustası. Yani bizim için yıllarca gecesini gündüzüne katıp çalışan Ayşe Hanım'ın ve kızlarının eli kalem tutsun diye keser sallamaktan elleri çatlayan Ramazan Usta'nın kızıyım. Anneme yardım edebilmek için eğitimimi aksattığım günler oldu. Ama o günkü Hilal'den güçlü ve azimli bir kadın olan Hilal'e uzanan yolda benim yolumu sizler aydınlattınız. Bu sadece benim hikâyem değil, sizler benim gibi nice hikâyelerin yazılmasını sağlıyorsunuz. İyi ki bu ülkenin çocuklarına umut olmaya devam ediyorsunuz. Dedem annemi okutmamış, çalışmasını istemiş. Anne ve babam ilkokul mezunu. Ablam ile tek seçeneğimiz okumaktı. Anne ve babamın kendileri için hiç bir hayali yoktu, hiç bir zaman tatile gitmediler, kendilerine bir şey almadılar. Tek hayalleri bizi okutmak ve meslek sahibi yapmaktı."

"BAŞARMAK ZORUNDAYDIK"

Hilal, Ispartalı iki çocuklu bir ailenin küçük kızı olarak kolejde okudu, şimdi de bir vakıf üniversitesinde. Soranlara,"15 yıllık bir çalışma hayatım var" diyerek şunları söylüyor: "Hayatta her şeyin bir kilidi var. Benim Türk Eğitim Derneği tam eğitim bursu sınavını kazanmam ve TED Isparta Koleji'nde okumaya başlamam bu kilidi açtı. TED'li olmam çok şeyi değiştirdi. Annem iyi ki kapıcı, babam iyi ki usta idi. Bunlar benim empati yeteneğimi çok yükseltti. Biz, ablam Sümeyye ile birlikte başarmaktan başka yol olmadığının bilinciyle büyüdük. Başarmak için çok çalıştım. Başarıya şansla değil kazıyarak ulaştım. Bir çocuğun desteklendiğinde neler yapabileceğini bizzat kendimden biliyorum. Bana destek olanlara sonsuz teşekkürüm var."

ANNE VE ABLAYLA OMUZ OMUZA

- Ayşe Hanım, Hilal daha 14 günlükken apartman görevlisi olarak çalışmaya başladı. Ancak Hilal ilkokul 4'üncü sınıfa giderken romatizmaya yakalandı. Ağrıları çoğu gün çalışmasına engel oluyordu. Böyle günlerde Hilal ve ondan bir yaş büyük ablası Sümeyye 8 bloklu siteyi yarı yarıya bölüşüyor, kapılardan çöpleri alıyor, merdivenleri silip süpürüyorlardı. Hilal Aygül şimdi "Bahçe de süpürdüm, çöp de aldım, merdiven de sildim. Ama bundan gocunmadım. Çünkü anneme yardım ediyordum. Bu beni erken büyüttü. 21 yaşındayım ama 15 yıllık çalışma deneyimim var" diyor gururla.

TED KOLEJİ'NDENBİRİNCİLİKLE MEZUN

-Hilal, Isparta'da önce Halıkent İlkokulu'nda eğitime başladı. 5 ve 6'ncı sınıfı Sidre 2000 Ortaokulu'nda okudu. Buradaki matematik öğretmeni Hüseyin Tekçeli ondaki ışığı görünce 2016'da 6'ncı sınıfta TED Isparta Koleji'nin sınavlarına girmesini istedi. 7'nci sınıftan 12'nci sınıfa kadar burada olan Hilal, aslında zengin çocuklarının gittiği yer diye istemeyerek, ağlayarak gittiği okulun orta ve lisesini birincilikte bitirdi. Hilal okulda yaşadıklarını şöyle anlatıyor: "Bütün arkadaşlarım annemin apartman görevlisi, babamın inşaat ustası olduğunu bilirdi. 11' inci sınıfta annemin çalıştığı sitede dönem arkadaşım oturuyor, aynı servise biniyordum. Okulda hiçbir zaman farklı bir gözle görülmedim, her zaman çok değerliydim, öğretmenlerim çok destek verdi, arkadaşlarımla aradaki uçurumu hiç görmedim. Sanat çalışmalarından münazaralara kadar her etkinliğin içinde oldum. Neredeyse okulun kadrolu sunucusu oldum. Öğretmenlerim beni hep teşvik etti, öykü yarışmasına da uluslararası matematik yarışmasına da katıldım. Model uçak sertifikası bile aldım. Voleybol oynadım, gitar çalmayı öğrendim. Biz üç kadın; annem ablam ve ben hep birbirimize destek olduk."