Biz bir serap mı gördük

ok değil on gün önce, ABD ara seçimlerinde Demokratlar muazzam bir tsunami yaratmış, Trump'a hezimet yaşatmıştı.

Gözlemciler, Demokratların Nixon'u alaşağı eden Watergate skandalı ardından kaydedilen 1974 ara seçimlerinden bu yana böylesi büyük bir zafer kazanmadıklarını söylüyordu.

Carter'a akabinde başkanlık getiren tarihi Watergate ara seçimleri gibi, Demokratlara bir kez daha Beyaz Saray yolu açılmış ve Trumpizm için geri sayım olabilir miydi

Uluslararası ilişkilerde yeniden kuralların geçerli olduğu bir dünyaya dönüşün umutları belirmiş, popülist kara dalganın durdurulabileceğine dair inançlar filizlenmişti.

Teksas gibi 30 küsur yıldır aralıksız Cumhuriyetçilerin elinde olan eyaletlerde, Demokratların zaferi bir kurtuluş gibi yaşanıyordu. Sokaklarda arabalar kornalar çalıyor, başkent Washington'da birbirini hiç tanımayan insanlar karşılıklı "çak" yaparak selamlaşıyordu.

Ama heyhat! Ufukta toplanmaya başlayan kara bulutların ilk işareti, başkan yardımcısı J.D. Vance'in seçim değerlendirmesi mesajının ardından geldi.

Vance Cumhuriyetçilerin ağır yenilgisini, hemen seçin gününün ertesinde "İran savaşı"na bağlamış, seçmenleri geri kazanmak için yapılması gerekenleri; savaşı sonlandırmak ve de ABD'nin İsrail'le ilişkilerini yeniden biçimlendirmek olarak sıralanmıştı.

Vay sen misin İsrail lobisi buna çok öfkelendi.

Lobinin öfkelenmesi, Olimpos zirvesindeki Zeus'un öfkelenmesinden farksızdı. İsrail lobisi medya ve siyaset dünyasındaki temsilcileri aracılığıyla hızla Vance'e bindirmeye başladı.

DEĞİŞİME OY VERİP BİBİ'Yİ BULMAK

İsrail'de beri yanda ABD'den bir hafta önce kurulan sandıkta Bibi Netanyahu hüsrana uğramış, tıpkı Trump gibi "topal ördek" konumuna düşmüştü.

Geçen haftaki "Sağnak"ta da anlattım: Bu "topal ördekler" hattında Netanyahu, Trump'ı israrla sıkıştırıyor, her gün aradığı ABD başkanını İran savaşını yeniden fitillemesi için darlıyordu.

Ay başındaki ara seçimin hemen ertesinde "İran'a saldırma ihtimalimiz çok düşük" diye konuşan Trump'ın ifadeleri, günden güne değişmeye başladı. Ani bir U dönüşüyle başkan sonunda "İran'la anlaşmaya ihtiyacımız yok. Paralarını ve milyarlarca doları, boğazı ele geçirdik" açıklamasını yaparak yardımcısı Vance'i müzakerelerden çekti.

"The Young Turks/Jön Türkler" kanalıyla YouTube yayınları yapan Türk asıllı Amerikalı Cenk Uygur'un deyişiyle, "ABD değişime oy vermiş fakat kendisini gene Netanyahu ile bulmuştu".

Buna Netanyahu'nun kucağına oturmak da diyebiliriz.

Bu süreç içinde yeni hükümeti kurma görevinin İsrail'de muhalefet bloğunun başındaki Gadi Ayzenkot'a verilmesine karşın, başbakanlığa halen kimin oturacağı belirsiz.

Arap ya da radikal Ortadoks partilerin desteğine ihtiyaç duyan koalisyon görüşmeleri eğer uzarsa geçiş dönemi başbakanı Netanyahu'nun ekmeğine yağ sürülecek. Seçimlerin yenilenmesi durumunda "sürekli savaş iklimiyle" beslenen Bibi sonunda kazanacak.

Bibi bu nedenle şimdi bir yanda istikşafi görüşmeleri baltalamak için elinden gelen her şeyi yaparken bir yandan da "savaş" çığlıkları atıyor.