Üç yılı aşkın süredir dünyanın gözleri önünde soykırım yapmasına rağmen ne protestolar ne de İsrail'in müttefiki devletlerin kendisine tavır koyması Netanyahu'yu durdurabildi.

Fakat İsrail'in 1948'de sınırları içinde kalan Filistinli Araplara verdiği vatandaşlık sayesinde bugün iktidarı sarsılmış durumda. Kimse böyle bir sonucu beklemiyordu.

Herkes İsrailli Yahudi muhaliflerin bu soykırım kabinesini cezalandıracağını düşünürken, dengeleri altüst eden hamle İsrail vatandaşı Araplar eliyle geldi.

İsrail Cumhurbaşkanı Herzog'un yeni hükümeti kurmakla görevlendirdiği Eisenkot'un adaylığını destekleyen Arap partilerinin 120 sandalyeli mecliste 19 milletvekili var.

Bu 1948'den bu yana İsrail siyasetinde karşılaşılan en ciddi deprem.

Çünkü İsrail tüm planlarını işgal siyaseti üzerine bina etmişti. Dünyaya "demokratik bir ülke" olduğunu gösterebilmek için ise işgal ettiği topraklarda yaşayan Arapların bir kısmına vatandaşlık vermişti.

Şimdi Batı Şeria, Gazze ve Kudüs dışında yaşayan çoğunluğu Müslüman bu Arap toplumunun nüfusu 2 milyonu aştı

Bundan sonra İsrail siyasetinde Arap seçmenlerin ve onları temsil eden partilerin desteğini bütünüyle göz ardı etmek kolay olmayacak. İşte İsrail'i yakın gelecekte bekleyen en büyük tehlike bu.

Türkiye başta olmak üzere dünyanın büyük çoğunluğu BM'de alınan karar uyarınca iki devletli çözümü destekliyor. Tek çözümün bu olduğu konusunda ABD dışında neredeyse tüm ülkeler görüş birliği içindeler.

Trump'ın ara seçim mağlubiyetini değerlendirdiği konuşmasında sarf ettiği "ABD halkında inanılmaz bir şekilde İsrail'e karşı hoşnutsuzluk var" sözleri ise ABD'nin de yakın gelecekte tutumunu gözden geçirebileceğini gösteriyor.

Mevcut koşullar altında imkansız gibi görünse de şöyle bir düşünelim: Batı Şeria ve Gazze'de yaşayan Filistinliler bağımsızlık fikrinden vazgeçip İsrailli Araplar gibi İsrail vatandaşı olmayı kabul etselerdi ne olurdu

İsrail nüfusunun çoğunluğunu Araplar oluştururdu. Ve Netanyahu gibi bir soykırımcı asla başbakan olamazdı. Hatta İsrail'in devlet başkanı bir Arap bile olabilirdi.

Teorik olarak böyle. Elbette gerçek netice böyle olmazdı.

Bu fikir İsrail kurulmadan önce pek çok Yahudi ve Arap tarafından dile getirilmişti. Kudüs İbrani Üniversitesi'nin kurucusu Martin Buber ve ilk rektörü Judah Magnes gibi Yahudiler kadar düşüncenin Fevzi Derviş el Hüseyni gibi Filistinli destekçileri de vardı.