Bir maç düşünün; temposu yüksek, hücum zenginliği bol, izleyeni koltuğuna çivileyen bir akış... Beşiktaş'ın son dönemde oynadığı futbol tam olarak bunu vadediyor. Siyahbeyazlılar sahaya çıktığında yalnızca bir skor mücadelesi değil, aynı zamanda futbolun estetik tarafı da izleyiciye sunuluyor. Özellikle 2026 yılı itibarıyla Beşiktaş'ın hücum performansı dikkat çekici bir seviyeye ulaştı. Ligin en çok şut çeken ve en fazla isabet bulan takımı olarak öne çıkmaları tesadüf değil. Hücumda özgürlük, hızlı paslaşmalar, bire birde cesaret ve sürekli gol arayışı... Bu anlayış, onları yalnızca etkili değil aynı zamanda izlenmesi en keyifli takımlardan biri haline getiriyor. Beşiktaş, kısa sürede bulduğu gollerle oyunun kontrolünü ele geçirdi. Ancak bu rahatlığın zaman zaman rehavete dönüştüğünü de gördük. Yine de takımın en önemli artılarından biri, gerektiğinde vites yükseltebilmesi. Tempoyu artırdıkları anlarda rakip savunmaların çözülmesi kaçınılmaz oluyor. Orkun'un saha içindeki liderliği ve oyun aklı bir kez daha fark yarattı. Takımın hücum organizasyonlarını yönlendiren, ritmi belirleyen bir rol üstleniyor.. Oh'un performansı da ayrı bir parantezi hak ediyor. Bitmek bilmeyen enerjisi, pres gücü ve gol isteğiyle dikkat çeken oyuncu, adeta kale önünde aç bir forvet profili çiziyor. Attığı gollerden sonra yüzüne yansıyan o hırs, Beşiktaş'ın aradığı karakterin sahadaki karşılığı gibi. Bana Osimhen'i anımsatıyor! Elbette her şey tozpembe değil. Savunmada verilen açıklar, sezon başından beri devam eden bir problem olarak yine kendini gösterdi.