Terörsüz Türkiye'den Terörsüz Bölge'ye.. Büyük yürüyüş başladı!

Türkiye, yaklaşık yarım asırdır enerjisinin, kaynaklarının ve insan gücünün önemli bir bölümünü terörle mücadeleye harcıyor. Binlerce şehit, ocaklara düşen ateş, yarım kalan hayatlar, ertelenen yatırımlar ve güvenlik tehdidi altında büyüyen nesiller...

Bu ülke çok ağır bedeller ödedi. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı Numan Kurtulmuş ve İletişim Başkanı Burhanettin Duran'ın açıklamaları süreç hakkında gelinen aşamaya ışık tutuyor.

Türkiye'nin önünde tarihi bir fırsat var. Terörsüz Türkiye hedefi, yalnızca silahların susmasını değil, Türkiye'nin kendi iç cephesini tahkim ederek bölgesinde çok daha güçlü bir aktör haline gelmesini sağlayacak yeni bir dönemin kapısını aralıyor.

Bunun ne anlama geldiğini iyi kavramak lazım..

Çünkü mesele, birkaç örgüt mensubunun silah bırakmasından ibaret değil.

Mesele, Türkiye'nin geleceğini terörün gölgesinden kurtarmak, devlet otoritesini ülkenin her karışında hâkim kılmak ve yıllardır terör üzerinden Türkiye'ye ayar vermeye çalışanların oyun alanını ortadan kaldırmak.

Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı'nın "Ortak Gelecekte Biriz" kampanyasını da bu çerçevede okumak gerekiyor.

İletişim Başkanı Burhanettin Duran'ın kampanya lansmanında verdiği mesajlar, meselenin yalnızca güvenlik bürokrasisinin yürüteceği teknik bir çalışma olarak görülmediğini ortaya koyuyor.

TBMM'de farklı siyasi görüşlerin katkısıyla hazırlanan Millî Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun Teklifi'nin 467 milletvekilinin onayıyla yasalaşması, bu bakımdan önemli bir eşik.

Dikkat edin, 467 milletvekili...

Türkiye'nin en temel meselelerinden birinde Meclis iradesinin bu ölçüde geniş bir mutabakatla ortaya çıkması küçümsenecek bir gelişme değil.

Elbette herkesin aynı siyasi düşüncede olması gerekmiyor. Ancak söz konusu Türkiye'nin geleceği olduğunda, farklılıkların ortak bir devlet ve millet menfaatinde buluşabilmesi gerekiyor.

İşte asıl kazanım budur.

Meclis Başkanımız Numan Kurtulmuş'un dünkü izleme komisyonuna ilişkin değerlendirmelerini de böyle okumak lazım. Kurtulmuş, "bu bir partinin meselesi değil, bütün partilerin ortak meselesi, Türkiye'nin meselesidir. Hatta bütün coğrafyanın meselesidir." dedi.

Evet, Terörsüz Türkiye'yi sadece Ankara'daki siyasi gelişmeler üzerinden değerlendirenler, büyük fotoğrafı kaçırıyor.

Bakın Suriye'ye..

Yıllardır Türkiye'nin güney sınırında bir terör koridoru oluşturmak isteyenler, bu ülkenin güvenlik kaygılarını görmezden gelerek, silahlı yapılara alan açtı. Türkiye, hem sahada hem masada bu projeye karşı mücadele verdi.

Şimdi gelinen noktada SDG'nin bağımsız bir silahlı yapı olarak varlığını sona erdirmesi ve unsurlarının Suriye ordusuna entegrasyonu yönünde atılan adımlar, bölgenin geleceği açısından son derece önemli.

Irak'ın Sincar bölgesinde de benzer bir tablo var. PKK bağlantılı YBŞ'nin bağımsız askerî yapılanmasının sona erdirilmesi, silahların devlet kontrolüne alınması ve üyelerinin Irak güvenlik kurumlarına entegrasyonu yönündeki gelişmeler, Türkiye'nin yıllardır dile getirdiği temel bir gerçeği yeniden ortaya koyuyor.

Bir ülkede iki ayrı silahlı otorite olmaz!

Devletin ordusu varken başka bir silahlı örgütün kendi düzenini kurmasına izin verilemez. Kamu otoritesi, devletin dışında silah tutan yapıların insafına bırakılamaz.

Türkiye ile Irak arasında 8 Kasım'da yapılan ortak açıklamada Sincar'da devlet otoritesinin bütünüyle tesis edilmesi ve PKK unsurlarının varlığının sona erdirilmesi konusunda ortak iradenin teyit edilmesi de bu nedenle önemli.

Ortak Güvenlik Koordinasyon Komitesi'nin faaliyete geçirilmesi kararı, meselenin artık yalnızca sözlerden ibaret olmadığını gösteren bir başka gelişme.

Peki bütün bunlar ne anlama geliyor

Terörsüz Türkiye hedefinin doğal uzantısı, Terörsüz Bölge'dir.

Ankara'nın istediği şey çok açık: Sınırlarının hemen ötesinde Türkiye'yi tehdit eden silahlı örgütler değil, kendi egemenliği altında güvenlik ve istikrar sağlayabilen devletler görmek.

Türkiye'nin güvenlik anlayışı da tam olarak bunu gerektiriyor.

Bir başka önemli mesele de toplumsal bütünleşme.

Terörün sona ermesi için yalnızca silahların susması yetmez. Toplumun bütün kesimlerinin bu sürece güven duyması, devletin attığı adımları sahiplenmesi ve geleceğe ilişkin ortak bir irade ortaya koyması gerekir.

Burada özellikle şehit yakınlarımızın, gazilerimizin ve terörden doğrudan etkilenmiş vatandaşlarımızın hassasiyetlerini göz ardı edemeyiz.

Onların yaşadığı acılar, bu ülkenin hafızasında silinmeyecek izler bıraktı.

Şehit ailelerine, gazilerimize dönüp, "Artık bunları konuşmayın" demek ne kadar yanlışsa, onların haklı beklentilerini görmezden gelerek toplumsal bütünleşme sağlamaya çalışmak da o kadar yanlıştır.

Burhanettin Duran'ın bu kesimlerin beklentilerini "dinlenmesi ve dikkate alınması gereken haklı beklentiler" olarak tanımlaması, sürecin toplumsal boyutunun ne kadar önemli olduğunu ortaya koyuyor.

Çünkü kardeşlik, geçmişte yaşananları inkâr ederek değil, ortak geleceği adalet ve güven üzerine inşa ederek güçlenir.

Bir de işin görünmeyen cephesi var.

Dezenformasyon!

Türkiye'nin böylesine hassas bir süreçten geçtiği dönemlerde, bilgi kirliliği üzerinden toplumsal fay hatlarını harekete geçirmek isteyenlerin çıkması şaşırtıcı değil.