Bir ödeme kuruluşu düşünün.

Dışarıdan bakınca adı "finansal teknoloji".

Reklam dilinde "hızlı transfer", "kolay ödeme", "dijital cüzdan".

Ancak savcılık iddianamesi ve MASAK raporlarına göre o cüzdanın içine yalnızca para değil, yasadışı bahis düzeninin izi de girmiş.

Dosyanın adı: Paybull.

Merkezinde ise Paypay uygulaması var.

İddianameye göre örgüt yapılanmasının kritik isimlerinden biri Sefa Dalkıran. Paybull'un 2022'den itibaren yüzde 100 pay sahibi olarak göründüğü, şirket faaliyetlerinin suç gelirlerinin aklanmasına hizmet ettiği ve yönetim döneminde çok sayıda ihlalin gerçekleştiği değerlendiriliyor.

Bir diğer isim Engin Bora Şahin. İddianamede "gizli organizatör" olarak tanımlanıyor. Resmi bağlantısı görünmeyen ancak şirket çalışanlarınca teşhis edildiği belirtilen Şahin'in, yasadışı bahis gelirlerinin sisteme sokulması, küçük hesaplara bölünmesi ve izinin kaybettirilmesinde etkin rol aldığı öne sürülüyor.

Ahmet Selim Güsar ise Paypay entegrasyonunun ardından genel müdür olarak göreve geliyor. İddianameye göre şirketin yazılım altyapısından sözleşmelerine, uyum süreçlerinden operasyonlarına kadar birçok kritik alanda yetki kullanıyor.

Tabloya uzaktan bakıldığında bir ödeme kuruluşu görülüyor. Biraz yaklaştığınızda dijital cüzdan sistemi çıkıyor. Daha yakından baktığınızda ise iddiaya göre yasadışı bahis gelirlerini dolaşıma sokan karmaşık bir finansal ağ beliriyor.

MASAK ve TCMB raporlarının anlattığı mekanizma dikkat çekici.

Aynı IP adreslerinden çok sayıda hesap açılıyor. KYC süreçlerinin eksik bırakıldığı hesaplar bulunuyor. Normal şartlarda transfer yapamaması gereken başlangıç seviyesindeki kullanıcılar para gönderip alabiliyor.

Bir kişi değil, aynı merkezden yönetilen onlarca hatta yüzlerce hesap devreye giriyor.

Para küçük parçalara ayrılıyor. Bir hesaptan diğerine aktarılıyor. Cüzdandan cüzdana, bankadan cüzdana, cüzdandan bankaya dolaştırılıyor. Her aşamada ise sistem komisyon üretiyor.

MASAK raporlarına göre ortak özellikleri üzerinden izlenen 74 bin 304 şüpheli hesap bulunuyor. Bu hesaplardan elde edilen komisyon geliri 150 milyon lirayı aşıyor. Vergi düşüldüğünde net menfaat tutarı yaklaşık 143.5 milyon lira olarak hesaplanıyor.

Ancak dosyanın en dikkat çekici noktası tam da burada başlıyor. ünkü 143 milyon lira sistemden geçen para değil. Sistemden geçen paradan elde edilen komisyon. Bir başka ifadeyle soruşturmanın merkezindeki rakam, para nehrinin kendisi değil, o nehirden alınan pay.

Peki arkasındaki hacim ne kadar

Elektronik para kuruluşlarının gelir modeli işlem hacminden alınan komisyona dayanıyor.

Ortalama komisyon oranı yüzde 5 kabul edilirse sistemden geçen para yaklaşık 2.8 milyar lira.

Yüzde 3 kabul edilirse 4.8 milyar lira.

Yüzde 2'de 7 milyar lirayı, yüzde 1'de ise 14 milyar lirayı aşıyor.

Yani dosya birkaç yüz milyonluk değil, milyarlarca liralık bir para trafiğine işaret ediyor.

Üstelik bu hesap yalnızca tespit edilebilen 74 bin 304 şüpheli hesap üzerinden yapılıyor.

TCMB incelemelerinde aynı IP adresinden dakikalar içinde açılmış onlarca hesap tespit ediliyor. Aynı ağ üzerinden kayıtlı müşteri sayısı arttıkça transfer adedi ve transfer tutarlarının da olağanüstü yükseldiği görülüyor.

Bu tablo sıradan kullanıcı davranışıyla açıklanamıyor.

ünkü yasadışı bahis organizasyonlarında amaç parayı tek hesapta tutmak değil.

Parçalamak. Katmanlaştırmak. Kaynağını görünmez hale getirmek. Sonra da finansal sistem içine geri sokmak. İddianamede anlatılan mekanizma tam olarak bunu tarif ediyor.