Dünyada bir eşi benzeri daha yok; örneği görülmemiş bir durumun ilk temsilcisi.

Dünyanın ilk ve tek engelli kadın ralli pilotu.

Böyle söyleyince sanırım kulağa nasıl geldiğini tahmin edebiliyorum; gözümle görmeden önce bende Kübra'nın başardığı şeyin büyüklüğünü tam tayin edememiştim doğrusu. Bir kadın, erkek egemenliği altında olduğuna inandığımız bir sporda başarılar elde ediyor hem de birçok kişiye nazaran 'minik' bir farkla. 4 uzuvla yarışıldığında bile tehlikeli bulduğumuz bir sporda sadece kollarıyla arabasına can veriyor, yetmiyor bir de yarışıyor, o da yetmiyor bir de dereceler alıyor!

Rallide kadın-erkek-engelli gibi ayrı kontenjanlar olmadığını Kübra ile tanışınca öğrendim. Herkesin aynı kulvarda yarışması adaletli olsa da bariz bir haksızlık gibi geldi başta bana. Sonrasında "Kadınlarda 4 çeker-2 çeker gibi ayrımlar da yok hepimiz aynı yarışta derecelendiriliyoruz." deyince Kübra, iyice hayrete düşürdü beni.

Genç yaşında yaşadığı elim kaza, O'nu tekerlekli sandalyeyle yaşamaya mecbur bırakmış. Herkese, her şeye küsmüş; 16 yaşında birden büyümüş ve 3 yıl boyunca evden dışarı bile çıkmamış. Kendimi yerine koyuyorum O anlatırken, 'ben yapamazdım sanırım' diye geçiriyorum aklımdan. Öyle güçlü, öyle hayata bağlı ki bütün bu süreçleri anlatırken bile yüzü gülüyor. Kübra anlattıkça hikayesini, insan kendini sorguluyor.

Uluslararası yarışlarda, şampiyonalarda diğer sporcularla boy ölçüşmekten korkmayışına mı hayran kalayım, psikoloji mezunu olmasının da avantajıyla kendini nefis bir dille izah edişine mi yoksa motivasyon konuşmacısı olup birçok insanın hayatına dokunmaya çalışmasına mı, inanın bilemiyorum.