Fon vurgunu ile muhalif kamuoyunda ve iktidar tabanında oluşan yoğun memnuniyetsizlik, yerini genel bir karamsarlığa bıraktı. İktidarın fon skandalını aydınlatması yönünde genel bir beklenti varken, Sözcü TV'ye yapılan operasyon, ülkedeki kasvet havasını daha da ağırlaştırdı. Dönüşüm beklentisinde olan kamuoyunda ''ne yaparsak yapalım bir şey değişmiyor. Kurumlar güven vermiyor, gelecek de parlak değil'' hissiyatı iyice pekişti.
Bireysel olarak ülkede olup bitenlere etkimiz sınırlı olabilir ancak, siyasette oluşan bu kasvetli havanın hayatımız üzerindeki etkisin kontrol edebiliriz. Öncelikle ülkenin kaderini tek başımıza omuzlamak hissiyatından sıyrılmamız gerekiyor. Her ekrana baktığımızda başka bir kötü haberle karşılaşmak, gün boyunca gelişmeleri takip edip, günü aynı haberlerle kapatmak yaşam enerjisini tüketiyor.
Her gelişmeye anında tepki vermek, her tartışmaya katılmak, hiçbir gelişmeyi ıskalamamak zorunda değiliz. Gündemdeki gelişmelere üzülmek kendi hayatımızı ihmal etmemize yol açmamalı.
Ülke gündemine duyarlıyız diye mutsuz olmamıza gerek yok. Özellikle gündemi sosyal medya üzerinden takip edenlerin unutmaması gereken önemli bir gerçek var. Sosyal medya toplumun tamamının ruh halini yansıtmaz. Sosyal medyanın kanaat önderlerinin öfkesi, umutsuzluğu, aşırılığı bu kitleyi olduğundan daha büyük gösterir.
Kurumlara güvenin azaldığı dönemlerde, güven duyulacak aile ve dostlarla ilişkileri güçlendirmek, boş vakitleri doğa gezintisi, spor, kültür ve müzik gibi şeylerle geçirmek işe yarayabilir. Ülke ekonomisi kötüye gitse de, bireysel ekonomik durumuzu düzeltmeye çalışabiliriz.
Sosyal medyadan ardı arkası kesilmeyen paylaşımlar, bizi farkında olmadan karamsarlığa itiyor ve pasifleştiriyor. Sosyal medyanın yarattığı çaresizlik duygusuna karşı, kendi çevremize sunabileceğimiz herhangi bir katkı, kasvet atmosferinden sıyrılmamıza fayda sağlayabilir.
Sorunları görüp yanlışları eleştirip, adalet ve özgürlük talep ederken yaşam zevkimizi de koruyabilmeliyiz. Geleceğimizi sadece siyaset belirlemez; insanların birbirlerine karşı davranışları, kültürel etkileşimleri, savundukları değerler de en az siyaset kadar belki de siyasetten de daha etkin bir toplumsal dinamiği oluşturur.
Siyasetteki kasvetli havaya üzülmek değil, bunu normal olarak kabul etmek, hiçbir şeyin değişmeyeceğine inanmak esas felaket. Siyasi duyarlılık gösterirken, yaşamı güzelleştirmeyi ihmal etmemek gerekiyor. Hem gerçekçi hem de duyarlı olabilmek mümkün.

14