Yeni dünya düzeninin biricik güç mücadelesi derinden ve sessizce şekilleniyor!
Yüzyıl jeopolitiği, ileri teknoloji, savunma doktrinleri ve yeşil enerji dönüşümü üzerinden yeniden oluşuyor. Bu küresel dönüşümün odak noktasında modern endüstrinin can damarı hâline gelen kritik ham maddeler yer alıyor.
Söz konusu ham maddelerin en stratejik kümesini, periyodik cetvelde yer alan 17 özel metalden oluşan nadir toprak elementleri (NTE) oluşturuyor. Küresel tedarik zincirlerinin yeni odak noktası olan bu elementler, Türk Devletleri Teşkilatı (TDT) üyesi ülkelerini uluslararası diplomasinin merkezine taşısa da bu yeni dönem, üye devletler için tek başlarına göğüsleyemeyecekleri kadar büyük küresel baskıları da beraberinde getiriyor.
Mevcut küresel pazarda, nadir toprak elementleri madenciliğinin yaklaşık %70'ini ve bu madenlerin işlenmesinin %90'ından fazlasını tek başına Çin kontrol ediyor! Batı dünyasının bu tekele olan bağımlılığı, Washington ve Brüksel gibi merkezlerde ciddi bir kırılganlık olarak kabul ediliyor. Dolayısıyla bu gecikmişliği telafi etmek ve bağımlılığı kırmak isteyen küresel aktörlerin yöneldiği en kritik coğrafya da zengin mineral yataklarıyla tanınan Türkistan coğrafyası!
Türkiye, Eskişehir'in Beylikova ilçesinde tespit edilen yaklaşık 694 milyon tonluk muazzam karma cevher kaynağıyla dünyada Çin'den sonraki en büyük ikinci tekil NTE rezervine sahip. Bu muazzam kaynak potansiyeli, Batı ile Doğu arasında yeni bir ham madde savaşını tetiklerken, Türk dünyasını da bu devlerin ilgi odağı hâline getiriyor.
Peki bu atmosferde ne yapılmalı
TDT'nın Türk dünyasının küresel kurtlar sofrasında ekonomik ve teknolojik olarak var olabilmesi için kaçınılmaz bir jeostratejik zorunluluk olarak öne çıkması ve proaktif stratejiler yürütmesi gereken bir 'ana aktör' olma zorunluluğu var!
Peki nadir toprak elementlerinde muazzam bir potansiyeli olan Türk devletleri neden tek başlarına hareket etmek yerine Türk Devletleri Teşkilatı çatısı altında kenetlenmek durumunda
Bu sorunun cevabı, küresel aktörlerin uyguladığı asimetrik baskılarda gizlidir. Öncelikle TDT, üye ülkelere küresel tekellere karşı ortak bir kalkan sağlar. Çin'in piyasa manipülasyonları ve Batı'nın agresif tedarik talepleri karşısında, Türkistan ülkeleri tek başlarına savunmasız kalabilir zira!
Dolayısıyla TDT, üye ülkelerin kaynaklarını tekil olarak ucuza kapatmak isteyen küresel güçlere karşı kurumsal bir müzakere gücü ve diplomatik bir zırh sağlar. Türk dünyası, ham madde fiyatlarını ve arz politikalarını TDT çatısı altında koordine ederek küresel pazarda "fiyat alıcı" değil, "fiyat belirleyici" bir aktöre dönüşebilir.
Öte yandan bu iş birliği sadece ham madde değil, yüksek teknoloji ihracatını da mümkün kılar. Orta Asya muazzam bir ham madde rezervine, Türkiye endüstriyel altyapı ve işleme teknolojileri avantajına sahiptir. TDT içi entegrasyon, Türkistan ülkelerinin kaynağı ile Türkiye'nin teknolojik kabiliyetlerini birleştirerek Türk dünyasının dışarıya bağımlı olmadan kendi yüksek teknoloji ürünlerini üretmesini sağlayacaktır.

27