Bülent Ecevit'in ölüm yıldönümünde Mehmet Çetingüleç'in yazdığı "Ecevit'in Anıları" adlı kitabı okurken, o zamanın ilginç olaylarını yeniden hatırladık. Birini aktaralım...

Ankara'daki Mısır Büyükelçiliği 13 Temmuz 1979 günü 4 Filistinli terörist tarafından basılıyor. Baskında üç kişi yaşamını yitiriyor. Teröristlerin talebiMısır'da tutuklu arkadaşlarının serbest bırakılmasıdır.

Ankara bir yandan FKÖ lideri Yaser Arafat'la bir yandan Mısırlı yöneticilerle temas kuruyor.

Hapisteki üç Filistinlinin serbest bırakılması talebi Mısır'a iletiliyor.

Mısırlı yöneticiler sözü geçen üç Filistinlinin hapiste olmadığını, aksine Kahire'de iyi koşullarda yaşadığını söylüyorlar

Baskıncı teröristler buna inanmıyor. Bunun üzerine aralarından biri Mısır elçiliğinin karşısında üs olarak kullanılan binaya çağırılıyor. Burada Mısır'daki arkadaşlarıyla teması sağlanıyor. Arkadaşıyla konuşan terörist telefonu kapatınca bağırıp çağırmaya, Arapça küfürler etmeye başlıyor. Çünkü Mısır'daki arkadaşları orada çokrahat olduklarını, kendilerine villa ve araç verildiğini, Filistin'e dönmek istemediklerini söylüyorlar.

Bunun üzerine 4 terörist Türk makamlarına teslim oluyor. FKÖ ve Yaser Arafat Türkiye'ye teşekkür ediyor.

Bülent Ecevit, 12 Eylül darbesinden sonra bir ara ev hapsine alınıyor. Yaser Arafat gazeteci Cengiz Çandar'la haber yolluyor, eğer isterse Ecevit'i Ankara'dan çıkarabileceklerini (kaçırabileceklerini) bildiriyor. Ecevit böyle bir şey düşünmediğini anlatıyor. Arafat'a teşekkür ediyor. Mutlu son!

BİLGİNER

Haluk Bilginer bu ülkenin değerli sanatçıları arasındadır.

Adı sınırlarımızı da aşmıştır.

Bu kabulü bir kenara koyalım...

Ve sözü dış politika yazarı Mehmet Ali Güller'e bırakalım:

- Haluk Bilginer'in "Türk sineması yerine Türkiye sineması"nı önermesi yeni değil; her açılım sürecinde birileri önerir ve gündem olmasına çalışılır.

Amaç, ulusçuluk yerine etnikçilik ve mezhepçiliği öne çıkararak ulusaldevlet anlayışını zayıflatmaktır.

İşe yaramazlığı da ortada. Çünkü "Türk sineması demeyelim, Türkiye sineması diyelim"ciler günlük hayatlarında "Fransa sineması değil, Fransız sineması", "İngiltere edebiyatı değil, İngiliz edebiyatı", "Almanya felsefesi değil, Alman felsefesi" demeye devam ediyorlar...

Türk sineması yerine Türkiye sinemasını savunsalar da hâlâ "Türkiyelice" yerine Türkçe konuşuyorlar...

MURAT DEMİREL

Sözünü ettiğimiz "Ecevit'in Anıları" adlı kitaptan bir başka ilginç bölümü aktaralım...

"Ecevit'in Başbakanlığı döneminde (1999 yılında) TMSF tarafından el konulan bankalardan biri de Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in yeğeni Yahya Murat Demirel'e ait olan Ege Bank'tı... Hükümet bankaya el konulmasıyla ilgili kararnameyi Çankaya Köşkü'ne gönderdi. Herkes Demirel'in ne yapacağını merak ediyordu. Yeğenine sahip çıkıp kararnameyi onaylamayabilirdi. Ama onayladı.

Sonuç olarak bankaya el konuldu. Murat Demirel zimmete para geçirmek suçundan 2000 yılında tutuklandı. Yaklaşık 2 yıl hapis yattıktan sonra tahliye oldu. Tutuksuz devam eden yargılama sonucunda 2012 yılında 17 yıl hapis cezasına mahkûm oldu. Bir başka davadan da 12,5 yıl hapis aldı. Sonra kayıplara karıştı. Yurt dışına kaçtığı söylendi."