Cumhurbaşkanı Erdoğan, Kazakistan'daki Türk Devletleri Teşkilatı Gayriresmi Zirvesi'nden döndü.
Türkistan basını bu ziyareti "bölgesel dengeleri değiştiren stratejik hamle" olarak nitelendirdi. "Orta Asya'da taşlar yeniden diziliyor" manşetleri, temasların sıradan bir diplomatik ziyaret olmadığını net biçimde ortaya koydu.
Bu tespit klişe gibi gelebilir ama gerçekçi olmadığı anlamına gelmiyor. Türkiye artık yalnızca kültürel ve tarihi bağlarla sınırlı bir "kardeş ülke" olmaktan çıktı; Rusya ve Çin'in yanı sıra bölgenin stratejik yönünü belirleyen bağımsız bir güç merkezi hâline geliyor.
Astana'da imzalanan "Ebedi Dostluk ve Genişletilmiş Stratejik Ortaklık Deklarasyonu", 15 milyar dolarlık ticaret hedefi, savunma sanayiinden enerjiye, ulaştırmadan dijitale uzanan işbirlikleri bu dönüşümün en somut kanıtları.
Kazakistan Cumhurbaşkanı Tokayev'in Türkiye'yi "Avrupa ile Asya'yı birbirine bağlayan altın köprü" olarak tanımlaması da Ankara'nın Avrasya'daki merkezi konumunu tescilliyor.
Bu jeopolitik bir gerçeklik. Türkiye, ortak kimlik, lojistik ağlar, eğitim ve dijital altyapı üzerinden bölgenin manevra alanını genişleten üçüncü ve bağımsız güç vektörü hâline geldi.
Rusya-Ukrayna savaşı nedeniyle kuzey koridorlarının kırılganlaştığı bir dönemde Orta Koridor'un canlandırılması, Türkiye'yi basit bir geçiş ülkesi olmaktan çıkarıp güzergâhları yeniden şekillendiren stratejik merkeze dönüştürüyor.
Önemli olan şu: Türkiye ne Rusya'nın ne de Çin'in alternatifi. Tam tersine, tek eksenli bağımlılıklardan kurtulmayı mümkün kılan