Şarkıcı Kenan Doğulu bir röportajında şöyle diyor:
- Yurtdışından bir misafirimiz geliyor. 'Akşam ne yapalım' diyor, 'Hiçbir şey yapamazsınız' diyoruz. Akşam yemeğe gidersin, sonra döner yatarsın. İstanbul'da eskisi gibi mekânlar yok.
Röportajı yapan gazeteci araya giriyor:
- Yok, hadi yemeği yedik, gidelim bir yerde Kenan çıkıyor, dinleyelim desek, yok yani.
"Yok" diye onaylıyor Doğulu, "Yok, maalesef onları kaybettik."
- Of inşallah geri gelir yani. Çok güzeldi. Başka ülkelerde sürüyor yani...
Doğrudur. Doğulu'nun popüler olduğu 90'larda canlı pop müzik yapan eski mekânlar çamlarla birlikte çoktan bardak oldular. Ne var ki yerlerine, farklı müzik türlerine hitap eden çok daha fazlası açıldı.
Revaçta olan müzik türlerinin, eğlence anlayışının, insan profilinin ve yaşam koşullarının değişmesi yalnızca İstanbul'un değil, bütün dünyanın gerçeği. Yeni bir mesele de değil.
Hatta Almanca'da, gece hayatının başkenti Berlin gibi büyük şehirlerde köklü kulüplerin artan kiralar, gürültü şikâyetleri, mutenalaştırma ve ekonomik zorluklar yüzünden kapanmasını anlatan "clubsterben" (kulüp ölümü) diye bir kavram bile var artık.
Şehirlerin kültürel gece hayatının yok olduğu endişesi küresel bir tartışma.
Ayrıca Kenan Doğulu boş yere üzülüyor. İstanbul'da yurtdışından gelen misafirleri götürebileceği tonla yer var. Alternatifler, özlemle andığı yıllardakiyle kıyaslanmayacak kadar çeşitli. İstanbul, canlı performans sergileyen sanatçılara dünyanın en büyük metropollerinden bile önce ev sahipliği yapıyor.
Eğer Kenan'ın keyfi yoksa ve misafirlerini "ekmek" için bir bahane arıyorsa,