Karacaoğlan'ı evliya mertebesinde gören amcam, onun, "Gezer iken sürüsüne rastladım/ Durmuş sohbet eder beşi güzelin/ Belki bir tanenin misli bulunmaz/ Yüzü çifte benli başı güzelin" mısralarını okudu ve bana bu güzellerin kim olduğunu sordu. Ne bileyim, dedim, Karacaoğlan'ın Eşe'si var, Döndü'sü var, Döne'si var, Elif'i var, Hatçe'si var, adını zikretmedikleri var; var oğlu var. Sen bilmiyorsun dedi amcam, o güzeller, Hazreti Ömer, Hazreti Ebu Bekir, Hazreti Osman, Hazreti Ali'dir. İçlerinde "misli bulunmayan" ise Peygamber Efendimizdir.

Bu satırlar Mehmet Aycı'dan.

Yitiksöz dergisi yeni sayısında türküleri işlemeye devam ediyor.

*

Edebiyatın en güçlü kaynaklarından Kahramanmaraş, Yitiksöz ile kültür hizmetine çok önemli bir örnek sunuyor.

Gönül coğrafyamızın sınırlarını türkülerimizin çizdiğini bilenler için anıt bir sayı hazırlayan Duran Boz'a ne kadar teşekkür etsek az. Editörün takdiminde türkülerle ilgili anayasa maddesi gibi tespitler görüyoruz.

"Bir türkü dinlediğimizde içimizde beliren derin sarsıntı, aslında özümüze yönelen bir çağrıdır. Gurbeti anlatan bir ezgide kendi yalnızlığımızı, bir sevda türküsünde kırılganlığımız, bir ağıtta ise insan olmanın ortak acısını buluruz. Böylece türkü, bireysel olanla evrensel olan arasında bir bağ kurar. Bizi hem kendimize hem de başkalarına yakınlaştırır.

Yeniden kendimiz olmanın en sahici yolunu işaret eder. İnsanı gelişigüzel yaşamanın ötesine taşır ve zikrin doruklarına yükseltir. Kişiyi, kendi derdinin dermanını bulabileceğine ikna eder."

Cumhurbaşkanlığı Aday Ofisi üzerinden Ekrem Bey bir mesaj yazmış.

İsmi olmadığı hâlde onun yazdığını nereden biliyoruz

Çünkü yanında fotoğrafı var.

Diyor ki:

"Asla vazgeçmek yok, asla vazgeçmek yok...

Vekillerimiz, size çok görev düşüyor.

İyi ki varsınız..."

*

Umut işte.

Burada da ataların sözlerine bakarsak ne görürüz

Yine esaslı bir tespit ile karşılaşırız.

Atalarımız bu durumu şöyle özetlemiş: "Çıkmadık candan umut kesilmez."

Yani... Son güne, son dakikaya, son nefese kadar mücadele!

*

Ekrem Bey galiba Mukadder Gemici'nin Asla Pes Etme isimli hikâye kitabını okumuş diyeceğim de okumayı sevdiğini düşünmüyorum. (Bildiğimden değil, tahmin sadece.)