Acemi garson, elinde tepsi, tepside iki bardak çay, müşterilere doğru bahçede ilerlemeye çalışıyor. Gözü bardaklarda. Tepsiyi iki eliyle sımsıkı tutmuş. Tepsiyi sarsmamak, bardakları devirmemek, çayları dökmemek için gayret gösteriyor ama onca dikkate rağmen birkaç defa tökezliyor. Babasıyla ağabeyine yardım için gelmiş. Pek hevesli olsa da tecrübesi yok. Tepsiyi salladıkça bardaklardaki çay taşıp duruyor, yanındaki şekerleri ıslatıyor. Usta garson olan ağabeyinin uyarısı hep aynı. O kulak asmasa da, ağabeyi şöyle söylüyor: "Elindeki bardaklara bakma, ileriye bak. Gideceğin yöne doğru. Etrafı kontrol et. O zaman dökmezsin." Küçük garsona pek mantıklı gelmiyor bu sözler. Koruması, dikkat etmesi gereken bardaklara bakmadan onları nasıl koruyacak Ağabeyinin söylediği sözler onun mantığıyla çelişiyor. Fakat aynı zamanda biliyor ve görüyor ki usta garsonlar, bardak dolu tepsiyle elinde tepsi yokmuş gibi hızlı yürüyebiliyorlar. "Ben dökülmesin diye bardaklara bakıyorum" savunmasını yapan ufaklık öğrenecek ama şimdilik böyle. Bu da bir aşama işte. Günü gelince geçilecek. Gözünü cep telefonundan ayırmayanların yürürken direklere ve başkalarına çarpması hiç şaşırtıcı değil. Gözünü sadece cüzdanına çevirenler de acemi garson gibi, telefona odaklanmışlar gibi başka bir şeyi görmüyor. Etrafta neler oluyor, bütün mesele bizim cüzdanımız, hesabımız mı Güneyde, kuzeyde, doğuda ve batıda neler yaşanıyor Bütün mesele bizim kazancımız ve ihtiyaçlarımızdan ibaret olmasa gerek. Ne kazandık, ne kadar harcadık, ne kaldı, daha ne kadara ihtiyaç var. Maaşlara zam gelecek mi Haberler ne ölçüde doğru Artış olacaksa, ne zaman Kiralar, sebze meyve fiyatları, et ve süt fiyatları, faizler, döviz, altın, cüzdan Bu konulara fazla mı kafayı takar olduk Kimseyi suçlamak niyetinde değiliz. Elbette ihtiyaçlar öncelikli. Yalnız biraz abartıyoruz gibi. Düze çıkalım, sonra da koşmaya başlayalım. DÜĞÜN YAPMAK