Türkiye gibi henüz demokratik anlamda rüştünü ispat edememiş ülkelerde iktidarlar, genellikle muhalefetten şikayet ederler. Oysa iktidarların işi eleştiri değil icraattır, eleştiri muhalefetin işidir.

Normal demokrasilerde iktidarlar hem sorumluluk makamında oturdukları hem de icraat yapmakla yükümlü oldukları için doğal olarak eleştirinin de tek muhatabıdırlar.

Ancak eleştirel düşünce fitne-fesat üretmekle eşdeğer görüldüğü için Türkiye dahil, hemen bütün Müslüman ülkelerde iktidar eleştirisi tehlikelidir, memleket için 'beka tehlikesi' oluşturmaktadır!..

Türkiye'de epey bir süredir kendi icraatlarını anlatmaktan çok, karşısında yerli ve milli bir muhalefet olmamasından yakınan iktidar, muhalefeti proje üretmemekle ve de icraat yapmamakla suçluyor. Oysa demokratik toplumlarda, icraat yapmak iktidarların işidir. Muhalefetin en asli görevi ise iktidarların icraatlarını denetlemektir. Çünkü muhalefet, eleştiri makamında bulunmaktadır.

Ama biz normal bir demokratik sistemde yaşamadığımız için iktidarla muhalefet bir bakıma yer değiştirmiş bulunuyor. Çok absürt bir durum ama sanki ülkeyi 24 yıldır muhalafet yönetiyormuş gibi, AK Parti iktidarı muhalefeti icraat yapmamakla suçluyor.

Mesela önceki gün AK Parti'nin Ankara teşkilat buluşmasında konuşan Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan, muhalefet aktörlerine, çalışmayı, proje geliştirmeyi, hizmet etmeyi, yerli ve milli duruş sergilemeyi öğretemediklerini belirterek şunları söyledi: "Türkiye'nin muhalefet açığı kapanmak bir yana giderek daha fazla büyüyor. İnanın ülkemiz adına biz üzülüyoruz. Biz karşımızda iç karışıklıkla malul bir muhalefet değil hizmette, vizyonda, eserde, fikirde yarışacağımız bir muhalefet görmek istiyoruz. Kalitemize ve kalibremize uygun bir muhalefet arayışımız dün olduğu gibi bugün de devam etmektedir."

Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın, "Kalitemize ve kalibremize uygun bir muhalefet arıyoruz" sözlerini duyunca, Türkiye dahil bütün Müslüman toplumlarda, "yerli-milli muhalefet" özleminin nasıl bir zihin dünyasına tekabül ettiğini yeniden düşünme ihtiyacı hissettim.

Doğrusu izaha muhtaç bir durumla karşı karşıyayız. Henüz iktidara gelmemiş bir muhalefetin 'eser' üretmesi, yani icraat yapması nasıl mümkün olacak mesela...

Bu arada "hukukun üstünlüğü"nün esas alınmadığı, kurumların şeffaf bir şekilde işlemediği bir ülkede "yerli-milli" bir muhalefetin nasıl olması gerektiğini birileri açıklayabilirse, çok makbule geçer doğrusu...

Gelin, yerli ve milli muhalefetin faziletleriyle ilgili şöyle kısa bir analiz yapalım...

İnsanların yalan beyanlarla, iftiralarla sorgusuz-sualsiz hapse atılmasına, hukukun askıya alınmasına, adaletin terazisinin bozulması yüzünden vicdanların yaralanmasına karşı çıkan muhalefet, asla yerli ve milli olamaz mı

Nepotizmi adeta bir icraata dönüştürerek devletin kurumlarını eş-dost- akraba ile dolduran, ideolojik mülakatlar yoluyla Anadolu çocuklarının devlette yer almasının önüne barikatlar kuran iktidara karşı muhalefet, en küçük bir itiraz sesi bile yükseltmese yeterince 'milli' olabilir mi