Unutamadığım mesut günlerdi. Henüz delikanlılık yıllarımı yaşıyordum. Arkadaşlarla, dostlarla, bazen de akrabalarla küçük seyahatlere, çevre gezilerine, kaplıca seyranına çıkardık. Eğri büğrü, çukurlu yollarda ilerleyen eski model minibüste avazımız çıktığı kadar haykırırdık: "Kör dünyanın göbeğine/Hak yol İslam yazacağız." İnançlı, iddialı ve ümitvardık. Merhum şairimiz Abdurrahim Karakoç'un şiirinden bestelenen bu marşı söylemezdik sadece. Yûnus'un "Şol cennetin ırmakları/Akar Allah deyu deyu" ilahisine de sığınırdık. Oradan da mehter marşlarına geçerdik: "Ceddin deden neslin baban!" Bu şiirleri, ilahileri, marşları, ezgileri söyleye söyleye büyüdük. Hafızamız iyiydi. Koro hâlindeki terennümlerimiz, bize moral oluyor, maneviyatımızı yükseltiyor, özgüvene kavuşturuyordu.

"Durduk yerde bu nostalji de nereden çıktı" diye merak edebilirsiniz. Anlatayım: Geçenlerde Eyüpsultan'a Yeni Dünya Vakfı Genel Merkezi'ne uğradım. Vakfa gönül verenler arasında bulunan Mehmet Fatih Tuğ kardeşim müjdeyi verdi: "Yeni Dünya Sadâsı çıktı!" Heyecanlandım. Daha önce tashih için gözden geçirmiştim. Kitap elime gelince öpüp başıma koydum. İyi kitapları öpüp koklamak gerek. Matbaadan yeni gelen kitapların nefis kâğıt kokusu vardır, meraklısı iyi bilir. Eyüpsultan'dan Bâbıâli'ye geçecektim. Tramvaya geçtim, bindim. Boş yer bulunca oturdum, eseri incelemeye başladım.
Yeni Dünya Sadâsı'nın takdim yazısını, YDV Başkanı Mahmut Göksu kaleme almış. 30. yılını idrak eden vakfın temel gayesinin "salih insan"ın yetişmesine imkân ve fırsat sunmak olduğunu belirten Başkan Göksu, devam ediyor: "Öğrencilerimizin sanata olan ilgisini ve yeteneklerini ortaya çıkarmak, onları sanat faaliyetlerine teşvik etmek ve kişisel gelişimlerine katkı sunmak amacıyla, YDV Gençlik bünyesinde 'Yeni Dünya Sadâsı' adıyla bir ekip kurduk. Kamp ve çeşitli etkinliklerde bu ekibin öncülüğünde gerçekleştirilen, değerlerimizi merkeze alan müzik çalışmaları gençlerin estetik duyarlıklarını geliştirmelerine, aidiyet duygularını güçlendirmelerine ve kimliklerini inşa etmelerine önemli katkılar sağlamaktadır."
Gönüllere hitap eden, manevî bir atmosfer oluşturan, yüreklere heyecan katan ve bir şuur uyandıran bu şiirler, ezgiler, türküler, marşlar, ilahiler hakikaten insanı bambaşka, aydınlık ufuklara doğru kanatlandırıyor. Sadece gençlerin değil, yetişkinlerin de arada bir bu mısralarla beslenmesi gerekiyor. Eser, vakıf gençleri için hazırlanmış ama aslında herkesin severek okuyabileceği iyi bir antoloji olmuş.
Başta "Marşlar" var: "İstiklal Marşı", Yeni Dünya Marşı", "Fetih Marşı", "Plevne Marşı", "Eski Ordu Marşı", "Hak Yol İslam Yazacağız." Marşların ardından "Ezgiler" geliyor. Ömer Karaoğlu, Abdurrahim Karakoç, Ramazan Gürsel Uçar, Eşref Ziya, Mustafa Çakmakçı, Ömer Savaş-İslam Hagras, Mustafa Cihat, Abdülbaki Kömür'den ezgiler. Sonra türkülerle içimize serinlik katıyoruz: "Uzun İnce Bir Yoldayım" (Âşık Veysel), "Altın Hızma Mülayim", (Abdurrahman Kızılay), "Çanakkale Türküsü" (Anonim), "Gönül Dağı" (Neşet Ertaş), "Çırpınırdın Karadeniz" (Ahmet Cevat), "Yemen Türküsü" (Kaynak: Duriye Keskin), "Seyreyle Güzel" (Muhammed Lutfî), "Kışlalar Doldu Bugün" (Kaynak: Hamza Şenses). "İlahiler"de manevi bir meltem esiyor: "Uyan Ey Gözlerim Gafletten Uyan" (Sultan 3. Murat), "Sevdim Seni Mabuduma" (Şeyh Cemâlî Efendi), "Gel Gör Beni Aşk Neyledi" (Yûnus Emre) "Derman Arardım Derdime" (Niyâzî Mısrî) "Mevlam Sana Ersem Diye" (Ali Ulvi Kurucu), "Ömrün Bitirmiş Viranemiyem" (Muzaffer Ozak), "Ey Allah'ım Beni Senden Ayırma" (Eşrefoğlu Rûmî).