"İsa, ölümü, defni ve dirilişiyle bize birçok ders verdi. Büyük liderliğin, büyük dönüşümün büyük fedakarlık gerektirdiğini gösterdi. Sayın Başkan, hiç kimse sizin kadar bedel ödemedi. Neredeyse hayatınızı kaybediyordunuz. İhanete uğradınız, tutuklandınız ve haksız yere suçlandınız. Bu, Rabbimiz ve Kurtarıcımız'ın bize gösterdiği tanıdık bir kalıp ama onun için olay burada bitmedi, sizin için de bitmedi. Tanrı'nın her zaman bir planı vardı. Üçüncü günde dirildi, kötülüğü yendi, ölümü, cehennemi ve mezarı alt etti. Ve O'nun dirilişi sayesinde hepimiz dirilebileceğimizi biliyoruz. Ve efendim, O'nun dirilişi sayesinde siz de dirildiniz. İnanıyorum ki Rab size bunu söylememi istedi; O'nun zaferi sayesinde, el attığınız her işte siz de zafer kazanacaksınız."

Bu sözler Trump'ın dini danışmanı Paula White-Cain'e ait.

White-Cain'in Trump'ı Hz. İsa'ya benzetmesi, İran'a karşı yürütülen savaşta işlerin yolunda gitmemesinden dolayı başvurulan bayağı bir propaganda olarak algılandı. Ancak hem ABD hem İsrail tarafında dini söylemler yeni değil. 7 Ekim sonrası süreçte İsrail tarafından yoğun olarak kutsal referansların kullanıldığına şahit olduk. Trump'ın yeniden başkan seçilmesinin ardından ABD'de dini ritüellerin görünürlüğü arttı.

Bu durumda şu soruyu sormak gerekiyor: ABD ve İsrail'in İran'a karşı yürüttükleri savaş, rasyonel hedeflere dayalı bir strateji mi, yoksa teolojik motivasyonla anlamlandırılan bir savaş mı

İran'a karşı savaşın başından itibaren ABD ve İsrail'in saldırıyı başlatma hamlesinin açık amacı rejim değişikliği olarak ifade edildi. Bununla birlikte Epstein dosyasının üstünün örtülmesi ve Trump'ın genel politikası olan Çin'in etkinliğinin kırılması stratejisinin bir parçası gibi örtük amaçlar taşıdığı da dile getirildi.

Ancak gelinen noktada hava saldırılarıyla rejim değişikliği beklentisi sona ermiş görünüyor. Hark Adası özelinde kısıtlı bir kara harekatı konuşulsa da bunun imkan ve ihtimal dahilinde olup olmadığı belirsiz. Böyle bir girişimin başarılı olması da gerçekleşmesi halinde doğuracağı sonuçlar da öngörülemiyor.

Tüm bunlar birlikte değerlendirildiğinde, ilk amacına ulaşamayan mevcut savaşın sürdürülmesinin rasyonelliği ciddi biçimde tartışmalı bir hal alıyor. Hatta mevcut tablo itibarıyla bu savaşın ABD ve İsrail açısından somut ve ulaşılabilir bir yakın hedefi olmadığı dahi söylenebilir.

Trump'ın bir yandan zafer elde ettiklerine dair demeçler vermesi, öte yandan Avrupa'yı savaşa destek çağrısında bulunması gibi tutarsız açıklamaları da bu amaçsızlığı daha görünür kılıyor. Zaten savaşın uzun süre devam etmesi, Trump'ın seçim sürecindeki vaatleri ve seçmeninin beklentileriyle de açıkça çelişiyor.

Öte yandan, savaştan beklentiler ve savaşın devamına dair kaygılar noktasında ABD ve İsrail yönetimlerinin çıkarlarının örtüşmediği, hatta yer yer çatıştığı da dikkat çekiyor.

Bu irrasyonelliğe rağmen savaşın sürdürülmesi, Batı'nın seküler çağ anlatısını ister istemez sorgulatıyor. Zira burada İsrail'in tarihsel-dini anlatılarıyla örtüşen Amerikan tipi Protestan/Evanjelik dindarlığın etkilerini açık biçimde görmek mümkün.