"Severek ayrılalım, aşka hasret kalalım..." Orhan Gencebay'ın ölümsüz eserlerinden biri. Severek ayrılınır mı gerçekten "Ben seni hâlâ seviyorum ama ayrılmak istiyorum" dedi erkek. "Nasıl yani Hem seviyorsun hem de gidiyorsun, öyle mi" diye cevap verdi kadın. "Anlatması zor" diye devam etti erkek. "Bana anlatamıyorsan kendine anlat. Çünkü ben anlamıyorum. İnsan sevdiği birinden neden ayrılır" diye sordu kadın. Cevabını alamadı, Bir soru daha sordu. "Bir daha hiç görüşmeyecek miyiz" Adam buna da cevap vermedi, masadan kalktı, sessizce uzaklaştı...

DEĞİŞEN NE

Yıllar önce bir yazımda şöyle demiştim: "Sevenler ayrılmaz, severek ayrılınmaz. Seviyorsan gidemezsin. O gittiyse sevmiyordur işte." Bugün hâlâ bu düşüncenin önemli ölçüde arkasındayım. Ancak dinlediğim binlerce aşk hikâyesi bana sevginin tek başına bir ilişkiyi ayakta tutmaya yetmediğini de öğretti. 6 yıllık ilişkisini bitiren bir kadınla konuşuyordum. "Neden ayrıldınız" "Çünkü yoruldum." "Seni yoran neydi" "Her şeyi anlatmak. Neye kırıldığımı, neden sustuğumu, neden ağladığımı... Altı yıldır aynı şeyleri anlatıyorum." "Peki onu sevmiyor musun artık" Kadın gözlerini kaçırdı. "Seviyorum. Dün gece telefonumda fotoğraflarımıza baktım, sabaha kadar ağladım." "Öyleyse neden dönmüyorsun" "Çünkü dönersem yine aynı şeyleri yaşayacağım. Ben onu seviyorum ama onun yanında olduğum kadını artık sevmiyorum." Son cümlesi çok şey anlatıyordu. İnsan birini severken o ilişkinin içinde mutsuz olabilir. Sevgi devam ederken huzur bitebilir. Birlikte geçirilen yıllar, birbirine iyi gelmenin garantisi değildir. İşte severek ayrılmanın mümkün olduğu yer burasıdır.

SÖZLER HER ŞEYİ ANLATMAZ

Ama madalyonun öteki yüzü de var. Bir arkadaşım, kendisini terk eden sevgilisini iki yıl bekledi. "Beni hâlâ seviyor" diyordu. "Nereden biliyorsun" "Ayrılırken söyledi." "Başka ne söyledi" "Biraz zamana ihtiyacım var, dedi." "Ne kadar zaman" "Bilmiyorum" "Peki bu iki yılda seni aradı mı" "Doğum günümde mesaj attı." "Ne yazdı " "İyi ki doğdun. Hayatımda hep özel bir yerin olacak." "Sen ne yaptın" "Aradım. Açmadı. Sonra teşekkür ederim diye mesaj attı." Arkadaşıma baktım. "Sevgisinde çok cömertmiş" dedim, "İki yılda bir doğum günü mesajı. Daha ne olsun" Yüzünü eğdi arkadaşım, alaycı tavrım hoşuna gitmedi ama gerçeği de anladı. İnsan terk edildiğinde karşısındakinin söylediklerinden kendisine umut çıkaracak kelimeleri seçiyor. "Seni seviyorum" kısmını duyuyor, "Ama artık seninle olmak istemiyorum" kısmını duymamaya çalışıyor. Oysa ayrılıkta asıl gerçek, gidenin söyledikleri değil, gitmiş olmasıdır.

SEVGİ BİTMEDEN İLİŞKİ BİTEBİLİR

Burada önemli bir ayrım yapmalıyız. Sevgi bir duygu, ilişki ise iki insanın ortak hayatıdır. Bir insanı sevmeye devam edebilirsiniz. Sesini duyduğunuzda kalbiniz hızlanabilir. Başına kötü bir şey geldiğinde herkesten önce siz koşmak isteyebilirsiniz. Ama onunla aynı evde, aynı hayatın içinde, aynı sorunları yaşayarak devam etmek istemeyebilirsiniz. Bazen de şiddetin, aşağılanmanın, sürekli güvensizliğin olduğu bir ilişkiden ayrılmak için sevginin bitmesini beklemek gerekmez. İnsan sevdiği kişiden giderken kendisini kurtarıyor olabilir. Fakat bunun karşısında başka bir gerçek duruyor. Ayrılan insan, geride bıraktığı kişinin duygularıyla oynamamalıdır. "Belki ileride yeniden deneriz", "Bir süre ayrı kalalım", "Seni hep seveceğim" gibi cümleler, kesinleşmiş bir ayrılığı umutla süslemekten başka işe yaramaz.