Okan Buruk, belki ligde 4. kupasına ulaşacak ama Avrupa'daki tablosu taraftarı tatmin etmiyor.

Maç önü fikrimi soranlara "24'e kalmak büyük olasılık olduğundan G.Saray yenilse dahi futbolun güzelliklerini yansıtır, önümüzdeki tur için takviyelerle ümit verir" demiştim. İlk 11'de Torreira'yı görmeyince umudum azaldı. City'ye karşı en dirençli oyuncumuzun (sebebi her neyse) oynamıyor olması orta sahayı onlara vermek demekti.

ISPARTA HALISI MiSAL

3 yıl üst üste adam adama baskı ve ön alan oyunuyla şampiyon olmuş takımın güncel futbola bariz yenilgisi inanın tabelada yazandan çok daha kırıcıydı. İlk 10 dakikada Haaland'ı üçüncü kaçırışımızın gol olması doğaldı. Nouri, 37'ye kadar Doku ile, sonrasında ise Foden ile Isparta halısı misali dokudu durdu o kanadı. Yardıma gitmesi gereken oyunculardan biri İlkay'ın da hatıralarıyla oynadığını gördüğümüzde karamsarlığımız arttıkça arttı. Ne kanatlarla ne merkezle hücum edebildiğimiz için birinci vazifemiz iyi savunma yapmaktan öte geçemiyordu.

İkinci yarı oynadığımıza biraz daha futbol denebilirdi. Bir iki girişimimiz sonrası Osimhen'in 64'teki vuruşunu kalecinin çıkarması, pozisyona girmeyi anımsattı ekibimize! 68'deki oyuncu değişikliklerimiz de ne oyunun ne skorun değişmesine yetti. City'nin de ikinci 45'teki oyununun ahım şahım olduğu söylenemez. Neticede onlar kazanarak ilk 8 için kafayı uzattılar. Biz de mağlup olduğumuz halde, 24 hedefimize ulaştık.