Dünya, 2026 yılının ilk çeyreğindesadece bir takvim değişikliğine değil, küresel güç dengelerinin «tektonik» bir kırılma yaşadığına tanıklık ediyor. Washington ve Pekin arasındaki bilek güreşi; artık gümrük kapılarından taşıp Ortadoğu'nun petrol sahalarına, uluslararası mahkeme salonlarına ve stratejik geçiş koridorlarına yayıldı. Sahadaki askeri hareketlilik ve güncel veriler tek bir noktada birleşiyor:Dünyanın tansiyonu düşmeyecek!

Bugün manşetleri sarsanABD-İsrail ortaklı İran operasyonu, jeoekonomik bir "şah-mat" hamlesidir. İsrail'in teokratik hedefleriyle ABD'nin stratejik çıkarlarının örtüştüğü bu savaşın asıl hedefi,Çin'in enerji arterlerini kesmektir.Çin, petrol ithalatının yaklaşık%50'sinidoğrudan Hürmüz Boğazı üzerinden geçirmektedir. Venezuela'nın ardından İran'ın da kontrol altına alınma çabası, Pekin'i enerji konusunda Washington'a mahkûm etme girişimidir. Pekin'in buna yanıtı ise gecikmedi; Premier Li Qiang'ın sunduğu rapor, 2035'e kadar nükleer ve yenilenebilir enerji kapasitesini iki katına çıkararak bu"enerji prangasından"kurtulma kararlılığını gösteriyor.

Ticaret cephesinde Trump yönetimi, Yüksek Mahkeme'nin geçen ayki «iptal» kararına rağmen pes etmiş değil. Çarşamba günü başlatılan ve Çin dahil16 ticaret ortağını kapsayan"Aşırı Kapasite Soruşturması", tarifelerin daha hukuki bir kılıfla geri döneceğinin ilanıdır. Ancak veriler ilginç bir direnci işaret ediyor: Çin'in ihracatı 2026'nın ilk iki ayında%21,8 artarak213,6 milyar dolar ticaret fazlası verdi. Bu, Pekin'in ABD pazarındaki kaybını ASEAN ve Avrupa ile ustaca ikame ettiğini kanıtlıyor.

Ancak bu sert strateji, ABD için ciddi birbumerang etkisiyaratma riskini taşıyor. Amerikan iç siyaseti, doğrudan «pompadaki fiyatla» endekslidir. YaklaşanSenato seçimleriöncesinde fırlayan akaryakıt fiyatları, Trump yönetiminin en büyük yumuşak karnıdır. Petrolün varil fiyatının savaş etkisiyle tırmanması, seçim sonucunu doğrudan etkileyebilecek türdendir. Bu nedenle Washington, süreci"kontrollü bir gerginlik" düzeyinde tutmak zorunda. Nitekim bu hafta IEA üzerinden gelen400 milyon varillik devasa stratejik rezerv hamlesi, bizzat ABD'nin G7 ülkelerini ikna etmesiyle gerçekleşti. Bu hamle, sarsılan iç siyaseti koruma çabasından başka bir şey değildir.