İnsanlık tarihi bir peygamberle başladı.

Adem aleyhisselamla başlayan bu dünya sürgünümüz, ecelimize kadar devam edecek ama dünyanın sonunda en son ölecek insana kadar bu yolculuk bitmeyecek.

Yolu çizen, bizi bu dünyaya getiren ve götürendir.

Bu yol üzerinde insanları sapıtmak için pusuda bekleyen de yine cennetten kovulan şeytan ve onun askerleri olan şeytanlaşmış insanlardır.

Pusuda bekleyen şeytan, Hak yolun yolcularını, cehenneme giden batıl yola çevirmek için kurduğu tuzak, insanın nefsinin en çok sevdiği haram ipliklerinden dokunmuş zehirli kumaş gibidir.

Gözünüze hoş görünür ama özünü çökertir.

Hak yolda yürüyenler, nebiler, sıddıklar, şehitler ve salihlerdirler.

Batıl yola giden kardeşleri için üzüntülerinden onları o yoldan Sırat-ı Müstekıyme çevirmek için sahip oldukları mallarını ve canlarını feda ederler.

Müslüman'la kâfir arasındaki fark şudur:

Müslüman, batıl yollarda debelenen insanlığa onları kurtaracak olan İslam yolunu önlerine serer ve o yolda yürümeleri için malından ve canından olmayı en büyük makam kabul eder.

Kafir ise önce kendi kendinin düşmanı olur.

Kendini cehenneme hazırladığı gibi eşini, çocuklarını, komşularını, şehrini milletini ve bütün milletlerin cehennemlik olması için Allah'a itaat ve Allah'a kul olmak yerine kendisine ve kendisi gibilerin emir ve yasaklarına bütün dünyayı uydurmak için en etkili, öldürücü, yakıcı, zehirleyici, yok edici silahlarla dünyayı cehenneme çevirmek için her türlü savaşı çıkarmak, onlara göre medeni olmak kabul edilir.

Son elli yılda, bütün dünyada en çok öldürülen insan, Müslüman olanlardır.

İki yüz yıldır bütün Müslümanların kâfir olması için yapılan çalışmaların istedikleri gibi gitmediğini gördüklerinden, dünya genelinde önce beyin satın alma işine giriştiler, beynini satmayanları da öldürerek kendilerinin karanlığına ışık sunanları da gözlerini kamaştırarak kendilerine zarar olarak algıladılar ve Myanmar'da, Afganistan'a, Irak'ta, İran'da, Yemen'de, Filistin'de, Doğu Türkistan'da, Kafkaslar'da, Suriye'de, Suud'da, Somali'de, Ürdün'de, Katar'da... sağlam Müslüman bırakmamaya başladılar.

Kan emmekten, can almaktan, sömürerek semirmekten, kâfirlik zehriyle kendilerinden geçtikleri için onları kendilerine getirmek, Hazreti Adem aleyhisselamın torunu olduklarını, İsa aleyhisselama tapınmak değil, onun yolunda adam gibi yürümenin ondan sonra gelen Muhammed aleyhisselamın yoluna davet edenleri, kendilerinin sömürülerine karşı direnenler olarak algıladılar.