Kolay olduğu halde yapmadıklarımızın farkına varalım.
Ciğerlerinize bayram yaptıran nefesinizi hiç düşündünüz mü
Burnunuzu yaratan Allah celle celalühün size yeni nefesinizi burnunuzun önüne kadar getirdiğini, akciğer pompasının otomatik olarak o yeni nefesi alıp eskiyi dışarı verdiğini hiç hatırınızdan geçirdiniz ve O'na şükrettiniz mi
Hayat gibi, tabiat gibi, kendimize hayat veren yelin, gıda veren güneşin, gönül açan renklerin, sakinleştirme ve coşturma özelliği olan tabiata kendimizi uyduruversek, ten de, can da, kan da, hayatımız da huzur içerisinde olacak.
Rabbimizin koyduğu tabiat kanunlarına uyduğumuzun yarısı kadar Rabbimizin hayat kanunlarına uyuversek ve bu konuda O'nun gönderdiği elçisini Muhammed aleyhisselamı örnek alıversek hayatımız daha özel ve güzel olur.
Önce kendimizden başlayalım.
Rabbimiz, bize yol gösteriyor:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا قُوا أَن'فُسَكُم' وَأَه'لِيكُم' نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَال'حِجَارَةُ عَلَي'هَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَع'صُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُم' وَيَف'عَلُونَ مَا يُؤ'مَرُونَ
"Ey iman edenler, kendinizi ve ailenizi ateşten koruyun ki, onun yakıtı insanlar ve taşlardır. Onun (ateşin) üzerinde kaba ve güçlü melekler vardır. Allah'ın onlara emrettiklerine karşı gelmezler ve emredilenleri yaparlar" (Tahrim süresi ayet 66/6) ayetine kulak verelim.
Önce kendimizden, sonra ailemizden, sonra akrabalarımızdan, sonra arkadaşlarımızdan sonra komşularımızdan, köyümüzden, şehrimizden ve bütün insanlıktan gücümüz oranında sorumluyuz.
Mesela akşam saatlerce, "Ne olacak bu dünyanın hali" konusunda tartışma yapan sağcı ve solcu programcıları takip edip, kendine yakın olanı destekleyip, uzak olanı tenkit ederken kendini hasta edeceğine, eşin ve çocuklarınla sohbet yapsanız olmaz mı
Sevgili Peygamberimize ilk ayetler nazil olduğunda o beş ayeti o gün Sevgili Peygamberimiz, değerli eşi Hazreti Hatice'ye okumuş ve o konuyu aralarında istişare etmişler.
Bunu birçok hocamız bilirler.
İzmir'den Hakkâri'ye kadar bütün imamlara yaptığım salon sohbetlerinde bu olayı hatırlattıktan sonra soruyordum:
"Diyanet İşleri Başkanlığı'nın gönderdiği hutbeyi, Cuma günü okumadan önce, Perşembe akşamı eşine ve çocuklarına okuyan imamlar el kaldırsın" dediğimde, birkaç elden başka çoğunluk el kaldırmadı.
Eğer okusalardı, konuyu kendi aralarında istişare etselerdi, her hafta dönüşümlü olarak okuyan değişseydi, daha iyi anlarlar, hoca efendi de Cuma günü çok daha iyi okurdu hutbeyi.
Eş ve çocukları bir senede elli iki ayet ve elli iki hadis öğrenmiş olacaklardı.

3