Hazreti Adem'in oğlu Kabil'le başlayan kavga hâlâ bitmedi.

İlk düşmanımız, içimizde besleyip büyüttüğümüz nefsimizdir.

İkinci düşmanımız, Hazreti Adem ile Hazreti Havva anamızı kandıran ve ilk yasağı çiğnemelerini sağlayan iblis/şeytandır.

Ad, Semud, Firavun, Nemrud, Calud, Ebu Cehil ve bugüne kadar İslam ve insanlık düşmanı insanlar hep şeytanın maskarası olmuş, yaratana isyan etmiş, kendini yaratanının yerine koymuş, sözüne, sözleşmesine, senedine sadık kalmamış, bir günde birkaç defa karar değiştiren, çıkar rüzgârının önünde fırıldak olan, insanlıktan daha aşağıya düşmüşler.

Gecenin her gün gündüzden bir dakika da olsa alması, gündüzün de 365 gün aynı şekilde geceden vakit kapması gibidir.

Geceyle gündüz, Rabbimizin yarattığı tabiat kanununa zerre kadar karşı gelmeden bu görevlerini yaparlar ama insanlar hem tabiat kanununa hem Rabbimizin koyduğu Kur'an-i Kerim'deki hükmüne karşı gelerek başkasının canını almaya, malını çalmaya, namusunu kirletmeye, servetine saldırmaya ve kavgalarını yükselterek devletleşip savaşları en kestirme ve en ucuz kazanma alanı olarak görüyorlar.

Sevgili Peygamberimizin komutasında Bedir Savaşı'nı kazanan ashab, bir yıl sonra Uhud Savaşı'nı kaybedince çok üzüldüler.

Bunun üzerine Rabbimiz:

إِن' يَم'سَس'كُم' قَر'حٌ فَقَد' مَسَّ ال'قَو'مَ قَر'حٌ مِث'لُهُ وَتِل'كَ ال'أَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَي'نَ النَّاسِ وَلِيَع'لَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آَمَنُوا وَيَتَّخِذَ مِن'كُم' شُهَدَاءَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ (140)

"Eğer size (Uhud'da) bir yara değmişse, o topluluğa da (Bedir'de) benzeri bir yara değmiştir. O günleri biz insanlar arasında dolaştırır dururuz. Bu, Allah'ın sizden iman edenleri belirtmesi ve sizden şehitler edinmesi içindir. Allah zalimleri sevmez." (Al-i Imran Süresi ayet 3/140)

وَمَا كَانَ ال'مُؤ'مِنُونَ لِيَن'فِرُوا كَافَّةً فَلَو'لَا نَفَرَ مِن' كُلِّ فِر'قَةٍ مِن'هُم' طَائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُن'ذِرُوا قَو'مَهُم' إِذَا رَجَعُوا إِلَي'هِم' لَعَلَّهُم' يَح'ذَرُونَ

"İman edenlerin hepsinin sefere çıkmaları doğru değildir. Dini iyi anlamaları ve kavimleri (harpten) geri döndüğünde onları uyarmaları için her topluluktan bir grup (ilim tahsili için) toplanması gerekmez mi Umulur ki onlar sakınırlar." (Tevbe süresi ayet 9/122)

Bu ayet nazil olduktan sonra gaziler, her gazaya çıkışlarında geride kalan Müslümanların eğitimine devam etmek, kendi eğitimlerini ilerletmek ve gaziler geri döndüklerinde sefer süresince alamadıkları eğitimi tamamlamak için eğitim faaliyetini sürdürmeleri gerekir.

Sevgili Peygamberimizin gazve için sefere çıktıklarında âlim sahabe de sefere çıkar ve Sevgili Peygamberimizin her durumda yaptıklarını ve söylediklerini kaydederler, seferden sonra Medine'ye dönünce Medine'de kalan sahabeye seferde kaydettiklerini aktarırlardı.