Vedalaşırken kapı önü sohbetinin bitmemesi

BİZDE misafir "Ben çıkıyorum" dediğinde ev sahibi hiç telaşlanmaz. Daha küllük boşaltılacak, mutfağa iki bardak taşınacak, belki çamaşır bile asılacak vakit vardır. Çünkü misafir önce koltuktan kalkar, sonra koltuğun önünde beş dakika konuşur. Antreye geçince de asıl anlatacağı şeyi hatırlar.
"Ha, ben sana bizim üst kattakileri anlatmadım, değil mi" Anlatmadın. İki saattir salonda oturduk, üst kattakilerin adı geçmedi.
Şimdi bir ayağın ayakkabının içinde, öbüründe terlik var. Tam sırası.

Kapı önü muhabbetinde kimse rahat edemez ama herkes kalır. Ev sahibi kapının koluna asılmış, misafir ayakkabı çekeceğini elinde unutmuş, çocuk montunun içinde terlemiş. Çocuk bir ara "Hadi gidelim" der. Annesi "Tamam oğlum, gidiyoruz" deyip üst kattakilerin 2018'deki tadilatına geçer. Bir de montla salona geri dönen var. "Ayakta anlatılacak şey değil bu" diyerek az önce kalktığı koltuğa yeniden oturur. Montun fermuarı çenesine kadar çekili. Ev sahibi "Madem oturdun, çay koyayım" der. "Yok, içmeyeyim, geç oldu." Çay gelince de "Açık olsun bari" diye seslenir. En çok aşağıda arabada bekleyene üzülüyorum. Ona yarım saat önce "İniyorum" diye mesaj atılmış. Dörtlüler yanıyor, apartmanın önünde üçüncü şarkı çalıyor. Sonunda arayıp "Neredesin" diye soruyor.

Yukarıdan "Kapıdayım" cevabı geliyor. İnsan o an kapının hangi tarafında olduğunu sormayı akıl edemiyor. Nihayet misafir çıkar.
Ev sahibi kapıyı kapatır, terliklerini sürüye sürüye salona döner. Tam koltuğa oturur, zil çalar. "Telefonumu unutmuşum." Telefonu uzatır. Misafir ekrana bakar. "Aa, bak, tam da anlattığım kadın arıyor. Dur, hoparlöre vereyim." Buna örnek benim hayatımdan. Rahmetli Metin eniştem, bizim evden ayrılırlarken teyzemle annemin kapı önünde sohbeti bitmeyince üç kez uyarırdı; "Ayla haydi..." "Haydi Ayla..." "Aylaaaa..." Sonra arabaya biner ve giderdi. Teyzem mi, yürüyerek eve dönerdi.

BUNU BİLİYOR MUYDUN

Tembel hayvanlar haftada sadece bir kez tuvalete gider ve bunun için ağaçtan yere iner. Bu, onlar için son derece tehlikelidir; çünkü yerdeyken yırtıcılara kolay av olurlar. Ölümlerinin önemli bir kısmı, tuvalet molası sırasında gerçekleşir. Yani "tuvalete gitmek" onlar için gerçekten hayati risk taşıyor. Ayrıca kürklerinde yaşayan yosunlar sayesinde ağaçlarda kamufle olurlar; ama yere indiklerinde bu kamuflaj işe yaramaz.