İnsanlık tarihi boyunca savaşlar, icatlar ve "Bunu kim yaptı" sorusu kadar evrensel bir şey varsa o da şaşırmadır. Ancak şaşırma evrensel olsa da ülkeden ülkeye şekli, süresi ve dram seviyesi değişir. İşte ülkelerin kendine has şaşırma stilleri:

Türkiye – "Has...": Türk insanı şaşırdığında önce durur, sonra olayı tartar, ardından tek kelimelik ama çok anlamlı bir tepki verir: "Hass...." Bu kelime; şok, hayranlık, korku ve "Ben bunu akşam anlatırım" anlamlarını aynı anda taşır. Şaşkınlık genelde şu cümleyle kapanır: "Yok artık ya..."

Almanya – "Bu plan dışı...": Almanlar şaşırınca bağırmaz. Önce içinden şu cümle geçer: "Bu senaryoda yoktu." Ardından olayı analiz eder, nedenini bulur ve bir form doldurmak ister. Almanya'da şaşırma, düzeltme isteğiyle gelir.

Fransa – "Hmm... ilginç..." Fransızlar şaşırmaz gibi yapar. Kaş hafif kalkar, dudak bükülür. "C'est interessant..." derler ama içlerinden "Bunu ben yapsam daha estetik olurdu" diye geçirirler. Şaşkınlık, entelektüel bir suskunluğa dönüşür.

Japonya – "Aa..." Japonlar şaşırınca ses çıkarır ama çok küçük bir ses. Gözler büyür, baş hafif eğilir: "Aa..." Asıl şaşkınlık içtedir. Dışarıdan bakınca sanki sadece düşünen bir insan görürsün. Bağırmak ayıp, düşmek ayıp, aşırı şaşırmak çok ayıp.

İtalya – Tüm vücutla şaşırma: İtalya'da şaşırma sadece ağızla olmaz, eller de konuşur. Eller havaya kalkar, omuzlar oynar: "Maaamma miaaa!" Şaşkınlık genelde 3 dakika sürer ve sonunda mutlaka biri bağırır: "Buna pizza yakışır."

İngiltere – "Oh...": İngilizler çok şaşırsa bile bunu belli etmez. En büyük şok cümlesi şudur: "Oh... that's unexpected." Bu cümlenin anlamı: "İçimde fırtınalar kopuyor ama ben çay içmeye devam edeceğim."

Rusya – "Normal...": Ruslar şaşırmaz. Çünkü her şeye hazırdırlar. Meteor düşer: "Olur." Elektrik gider: "Olur." Ayı otobüse biner: "Olur." Rusya'da şaşırma, zayıflık göstergesi sayılır.