Bazı insanlar konuşmayı diyalog değil, 100 metre engelli koşu zanneder. Sen cümleye "Geçen gün..." diye başlarsın, o çoktan "Benim de başıma geldi!" diye hikâyeyi teslim almıştır. Beş dakika sonra sen kendi anlattığın olayı dinleyici olarak dinlersin.

İşte söz kesme ustalarına karşı kullanılabilecek, hem kibar hem de hafif dokunduran ayarlar:

"Bir saniye, cümlemipark edeyim. Sonraseninkine geçelim." Karşı taraf, konuşmanın ortasında sinyal vermeden şerit değiştirdiğini fark eder.
Konuşmaya kaldığınyerden devam et.

Hiç onun sözünü kesme. O bitirince "Neyse, ben kaldığım yerden devam edeyim..." de. Mesaj yerine ulaşır.

"Biraz dahabekleseydin, sonunu daduyacaktın." İnce ama etkili bir dokundurma.

"Ben anlatırkenfragmanı izledin, filminortasına girdin." Mizah her zaman daha güçlüdür.

"Sözümü kesincebeynim Windows gibiyeniden başlıyor." Hem komik hem de herkesin anlayacağı bir örnek.

"Sana da sıra gelecek,söz veriyorum." Çünkü bazı insanlar konuşmayı sıra beklemeli bir etkinlik olarak hiç öğrenememiştir.

Sessizce yüzüne bak.

Hiçbir şey söyleme.

O konuşmasını bitirince "Bitirdiysen devam edeyim" de. Bu sessizlik çoğu zaman uzun nutuklardan daha etkilidir.

"Ben cümleyitamamlayayım, sonrabirlikte bölelim." Paylaşım ekonomisi gibi...

"Sen benim cümleleripremium üyelikle erkenerişimden mi izliyorsun" Modern çağ ayarı.

"Sözümü kesmenedeğil de, finalini meraketmemene kırıldım." Beklenmedik bir cümle olduğu için etkisi büyüktür.

Peki insanlar neden sürekli söz keser

Kendi anlatacağı şeyin daha ilginç olduğuna inanır.

Dinlemek yerine cevap hazırlıyordur.

Heyecandan kendini tutamıyordur.

Konuşmanın yarış olduğunu sanıyordur.

Ya da yıllardır kimse ona "Bir dakika, ben bitireyim" dememiştir.

Unutmayın, iyi bir sohbet iki kişinin sırayla parladığı yerdir. Sürekli söz kesen biriyle konuşmak ise tenis oynamaya çalışırken karşı tarafın topu eline alıp kaçmasına benzer.