Sahur, normal şartlarda "bir şeyler yiyip yatma" ritüelidir. Ama bazı insanlar için sahur... varoluşun sorgulandığı kutsal bir zaman dilimi. İşte o tipler:

"Aslında zaman diye bir şey yok..." diyen: Saat 04:17. Ağzında peynirli tost var ama konu uzay-zaman bükülmesi. Bir anda masada şu cümle dolaşmaya başlar: "Bak şimdi... biz uyuduğumuzu sanıyoruz ama aslında evren bizi uyutuyor." Kimse cevap vermez. Herkes çaya odaklanır.

Yumurtaya bakıp hayatı sorgulayan: Tabağındaki haşlanmış yumurtayı evirip çevirir: "Düşünsene... bunun içinden civciv çıkacaktı. Ama biz onu yedik." Bir anda sofrada sessizlik. Menemen suçlu hisseder.

Çayla derin bağ kuran: Bardağı eline alır, uzaklara dalar: "Çay aslında sabrın sıvı hali." Sonra bir yudum alır, gözleri dolar. Kimse nedenini bilmez.