İlk teşhis: Aynayla konuşuyor mu

Eğer cümleye "Ben normalde..." diye girip 14 dakika kendini anlatıyorsa teşhis nettir: Vaka ileri seviye. Bu noktada dinliyormuş gibi yapma kaslarını çalıştır, ruhunu koru.

"Ben" sayacı tut:

Konuşma sırasında içinden say: "Ben, bana, bence, benim, ben zaten..." 10'u geçtiyse sohbet değil, tek kişilik belgesel izliyorsun. Acil çıkış cümlesi: "Çok güzel anlattın... ben bir su almaya geliyorum."

Onu kendi silahıyla vur:

Kendini beğenmişlerin en büyük zaafı: Alkış ihtiyacı. Kibar ama sarsıcı cevap: "Bunu anlatırken bile ne kadar mütevazı olduğunu hissediyorum." Beyin kısa süreli reset atar.

Abartıyı abart:

"Ben zaten bu işin duayeniyim" dedi mi, bir üstüne çık: "Evet evet, bu konunun kitabını da sen yazmıştın... okuduk." Egosu kendine çarpıp geri sekebilir.

Sessizlikle cezalandır:

En acı yöntemdir. Övdüğü anda hiç tepki verme. Ne "hmm", ne kafa sallama... Ego alkışsız kalınca zayıflar.

Detay sorusu tuzağı:

Kendini beğenmişler başlık sever, detayı sevmez. "Ben bu işin uzmanıyım" dedi mi: "Harika, tam olarak hangi kısmı" Ardından gelen "Yani genel olarak..." Net galibiyet.

Sahte hayran tekniği: