KALABALIK bir ortamdasın.
Hedefin basit: karşıya geçmek. Ama karşında insanlık tarihinin en büyük engellerinden biri var: Yavaş yürüyen insanlar. Bunlar öyle normal yavaş değil... Bunlar adeta hayatı "0.75x hızda" yaşayan insanlar.

Yürüyüş değil, meditasyon:
Bu insanlar yürümüyor. Sanki içlerinden biri "Anda kal..." demiş, o da abartmış. Sen arkada sinir krizi geçirirken o: Sağ adım... Bir düşünce... Sol adım... Bir iç huzur... Kardeşim sen yürümüyor musun, hayatını mı analiz ediyorsun

Tam ortada yürüyenler:
Kalabalığın ortasında, en kritik noktada... Ne sağdan geçebiliyorsun ne soldan. Sanki görünmez bir güç alanı var: "Buradan kimse geçemez!" Ve bu kişi genelde: Telefona bakar... Ya da hiçbir şey yapmaz (en sinir bozucu olanı)... Hiçbir şey yapmadan yavaş yürümek... Bu ayrı bir seviye.
Grup halinde yavaş yürüyenler (Boss Level):

Tek kişi yetmezmiş gibi bir de bunların 4'lü versiyonu vardır. Yan yana dizilirler. Sohbet ederler. Kahkaha atarlar. Sen arkada: Sağa kayıyorsun, kapalı... Sola kayıyorsun, kapalı... Ortadan deniyorsun, imkânsız... Resmen insan duvarı.

Aniden duranlar:

Yavaş yürüyen bir insanın bir üst seviyesi: Bir anda duran insan. Hiç sinyal yok. Hiç uyarı yok. Pat diye durur. Sen arkadan: "Abi ne oldu Hayat mı durdu"